Nieuwsbericht
Belangrijke lessen te trekken uit Nederlandse missie in Uruzgan
donderdag 9 februari 2012
Tijdens de evaluatie van de Nederlandse missie in Uruzgan benadrukte woordvoerder Raymond Knops dat er belangrijke lessen te trekken zijn uit deze missie. ‘Vier jaar lang was Nederland lead nation van de internationale troepenmacht ISAF in deze Afghaanse provincie. Meer dan 20.000 militairen, diplomaten en ontwikkelingswerkers zijn uitgezonden geweest. Nederland heeft forse inspanningen verricht en offers gebracht. Vijfentwintig Nederlandse militairen zijn gesneuveld, bijna 150 militairen gewond geraakt. Het CDA wil haar medeleven betuigen aan de slachtoffers, hun nabestaanden, familie en vrienden. Juist vanwege de tol die is betaald verdient deze missie een zorgvuldige evaluatie’, aldus Knops.
Toen de eerste Nederlandse kwartiermakers voet aan de grond zetten in Uruzgan, troffen zij een arme, primitieve provincie aan waarin het zelfs aan basale voorzieningen ontbrak en de Taliban vrij spel had. Eind 2010 droeg Nederland een hele andere provincie over aan de Amerikanen: met opgeleid en getraind Afghaans leger en politie, met 50.000 schoolgaande kinderen, met boeren die saffraan telen in plaats van papaver, met veel meer bedrijvigheid op de bazaar in de hoofdstad, ja zelfs een civiele luchtvaartmaatschappij. Nederland heeft zo met succes een bijdrage geleverd aan de stabilisatie en wederopbouw van Afghanistan. Een knappe prestatie die internationale waardering oogstte.
De CDA-fractie heeft een aantal lessen getrokken uit deze missie. De tegenstelling ‘vechten’ vs ‘opbouwen’ was niet terecht. Er is in het begin veel nadruk gelegd op wederopbouw, maar feitelijk was sprake van counterinsurgency. Er was teveel operationele bemoeienis vanuit Den Haag, die als beperkend ervaren werd. Een andere belangrijke les is dat dit soort missies een lange adem vergen. In eerste instantie zou Nederland voor twee jaar gaan. Uiteindelijk zijn we vier jaar gebleven, maar wel na een moeizame verlengingsdiscussie. Uiteindelijk is het kabinet gevallen en liep Nederland diplomatieke schade op.
Constante onzekerheid over het wel of niet verlengen is niet bevorderlijk voor de missie. Militairen zouden daarnaast voortaan weer voor zes maanden uitgezonden moeten worden in plaats van vier. De 3D-aanpak kan in samenwerking met andere departementen en NGO’s verder worden ontwikkeld. Knops pleitte voor een herhaal-onderzoek bij missies als deze, naar de effecten en resultaten, vijf jaar na beëindiging ervan, te beginnen met de missie SFIR in Al Muthanna (Irak). Dan is er meer zicht op de houdbaarheid en (on)omkeerbaarheid van de bereikte resultaten. Zo’n onderzoek kan bovendien gebruikt worden in het kader van terugkeerdagen en ter informering van destijds naar Uruzgan uitgezonden militairen. En kan ook bijdragen aan de zingeving, aan een positief gevoel over de missie. De Uruzgan-gangers verdienen respect en waardering, alsmede goede zorg en nazorg.
donderdag 9 februari 2012
Tijdens de evaluatie van de Nederlandse missie in Uruzgan benadrukte woordvoerder Raymond Knops dat er belangrijke lessen te trekken zijn uit deze missie. ‘Vier jaar lang was Nederland lead nation van de internationale troepenmacht ISAF in deze Afghaanse provincie. Meer dan 20.000 militairen, diplomaten en ontwikkelingswerkers zijn uitgezonden geweest. Nederland heeft forse inspanningen verricht en offers gebracht. Vijfentwintig Nederlandse militairen zijn gesneuveld, bijna 150 militairen gewond geraakt. Het CDA wil haar medeleven betuigen aan de slachtoffers, hun nabestaanden, familie en vrienden. Juist vanwege de tol die is betaald verdient deze missie een zorgvuldige evaluatie’, aldus Knops.
Toen de eerste Nederlandse kwartiermakers voet aan de grond zetten in Uruzgan, troffen zij een arme, primitieve provincie aan waarin het zelfs aan basale voorzieningen ontbrak en de Taliban vrij spel had. Eind 2010 droeg Nederland een hele andere provincie over aan de Amerikanen: met opgeleid en getraind Afghaans leger en politie, met 50.000 schoolgaande kinderen, met boeren die saffraan telen in plaats van papaver, met veel meer bedrijvigheid op de bazaar in de hoofdstad, ja zelfs een civiele luchtvaartmaatschappij. Nederland heeft zo met succes een bijdrage geleverd aan de stabilisatie en wederopbouw van Afghanistan. Een knappe prestatie die internationale waardering oogstte.
De CDA-fractie heeft een aantal lessen getrokken uit deze missie. De tegenstelling ‘vechten’ vs ‘opbouwen’ was niet terecht. Er is in het begin veel nadruk gelegd op wederopbouw, maar feitelijk was sprake van counterinsurgency. Er was teveel operationele bemoeienis vanuit Den Haag, die als beperkend ervaren werd. Een andere belangrijke les is dat dit soort missies een lange adem vergen. In eerste instantie zou Nederland voor twee jaar gaan. Uiteindelijk zijn we vier jaar gebleven, maar wel na een moeizame verlengingsdiscussie. Uiteindelijk is het kabinet gevallen en liep Nederland diplomatieke schade op.
Constante onzekerheid over het wel of niet verlengen is niet bevorderlijk voor de missie. Militairen zouden daarnaast voortaan weer voor zes maanden uitgezonden moeten worden in plaats van vier. De 3D-aanpak kan in samenwerking met andere departementen en NGO’s verder worden ontwikkeld. Knops pleitte voor een herhaal-onderzoek bij missies als deze, naar de effecten en resultaten, vijf jaar na beëindiging ervan, te beginnen met de missie SFIR in Al Muthanna (Irak). Dan is er meer zicht op de houdbaarheid en (on)omkeerbaarheid van de bereikte resultaten. Zo’n onderzoek kan bovendien gebruikt worden in het kader van terugkeerdagen en ter informering van destijds naar Uruzgan uitgezonden militairen. En kan ook bijdragen aan de zingeving, aan een positief gevoel over de missie. De Uruzgan-gangers verdienen respect en waardering, alsmede goede zorg en nazorg.
copyright © 2010 CDA | Internetbureau w3s.nl
CDA IN SOCIALE MEDIA
