26 oktober 2010
Dualisme wijst op de verdeling van de verantwoordelijkheden tussen bestuur en volksvertegenwoordiging. Landelijk: de regering regeert, het parlement controleert. In de gemeente: het college van B & W bestuurt, de gemeenteraad controleert.

In Den Haag doet men dat – op papier - al heel lang zo. In 2002 is het principe in de gemeenten geïntroduceerd. Wat merk je ervan? Wethouders zijn niet langer leden van de raad, kunnen ‘van buiten’ komen. In wezen geldt dit voor alle vier Almeerse wethouders. De enige uit Almere afkomstige wethouder, Johanna Haanstra, is ook ‘van buiten’, van buiten de raad, ze stond niet op de lijst van de PvdA voor een plaats in de raad.

Het dualisme, zo is de bedoeling, maakt het bestuur opener, transparanter, betekent het einde van torentjesoverleg en achterkamertjespolitiek, het debat tussen college en raad wordt levendiger. De coalitiepartijen kunnen tegen de voorstellen van het college stemmen en de oppositiepartijen kunnen vóór zijn. Met wisselende meerderheden kunnen voorstellen verworpen of aangenomen worden. Prachtig, ………. maar!

Dualisme is in sommige gemeenten ‘duelleren’ geworden, strijd tussen college en raad. In geen enkele raadsperiode zijn zoveel wethouders gesneuveld als in de huidige. In tal van gemeenten heeft de raad naar de macht gegrepen, met alle ‘bloedige’ gevolgen van dien.

De oppositie in de Almeerse raad heeft meer dan eens betoogd dat van dualisme geen sprake is. Als het er op aan komt, sluit de coalitie de rijen en vangt de oppositie bot. De oppositie heeft geroepen: ‘We kunnen net zo goed naar huis gaan!’ Leefbaar Almere heeft zich meer dan eens onttrokken aan het debat en is zelfs een keer naar huis gegaan.

Als er dan opeens toch sprake is van dualisme, is het schrikken.

Het college heeft het idee ‘Almere culturele hoofdstad in 2018’ omarmd, heeft al een onderzoekje naar de mogelijkheden laten plaats vinden en wil een vervolgonderzoek. Maar de raad besluit, op voorstel van een coalitiepartij: ‘Stop, eerst willen we meer informatie’. Au! Dat zijn we in Almere niet gewend, dat is slikken voor het college, met name voor wethouder Arno Visser en zijn partij, de VVD.

Zal dat muisje een staartje krijgen? Heel goed mogelijk. Om met de titel van een modern toneelstuk en een half citaat uit de bijbel te spreken: ‘Oog om oog’.

Misschien ook niet, want de wethouder heeft inmiddels toch groen licht voor het vervolgonderzoek.