In "De week van..." komen Amsterdamse CDA'ers aan het woord over wat hen de afgelopen week bezig heeft gehouden. Gemeenteraad, stadsdeelraden, Eerste en Tweede Kamer, Provinciale Staten; iedereen komt langs. In dit eerste deel de week van... Marijke Shahsavari-Jansen, fractievoorzitter van de CDA-fractie in de Amsterdamse gemeenteraad.

Zelfbewust

De afgelopen week stond in het teken van datgene wat ons als CDA’ers allemaal bezighoudt: de eerste berichtgeving over de nieuwe koers van het CDA.

“Het CDA maakt een ruk naar links”

“Het CDA Limburg gaat zich afscheiden”

Ik heb de plannen op het moment van schrijven nog niet gezien en hoop zeker dat het niet zal leiden tot een schisma in onze mooie partij. Ik ben benieuwd naar de plannen en positief over het feit dat er beweging is, want het gaat niet goed met het CDA. Bij mijn aantreden in de raad in 2010 dacht ik dat we op een dieptepunt zaten, maar helaas staan we er nu nog slechter voor.

Ik kijk daarom uit naar het ‘bijzondere partijcongres’ volgende week en met u ben ik benieuwd naar de uitkomsten van het strategisch beraad. Ik heb daar natuurlijk ook mijn eigen gedachten en wensen bij. Waarom ben ik de politiek ingegaan? Het antwoord daarop is eigenlijk vrij simpel: Ik wil de wereld, en om te beginnen Amsterdam, een beetje mooier maken. Vanuit het idee dat mensen met elkaar de samenleving maken.

De reden dat ik lid ben geworden van het CDA en dat ik actief ben voor onze partij in de gemeentepolitiek, is dat ik de mix van onze grondbeginselen zeer aansprekend vind: rentmeesterschap naast solidariteit, gespreide verantwoordelijkheid en publieke gerechtigheid. Die mix drukt voor mij nog steeds uit waar het CDA voor staat. De nieuwe woorden en beelden kunnen hopelijk helpen om dit nog beter over het voetlicht te brengen.

Maar nu we in een diepe financiële en economische crisis zitten, is het vooral bezuinigen wat de klok slaat. Rentmeesterschap voert de boventoon als het gaat om het kabinetsbeleid: het CDA –Jan Kees de Jager!— zorgt goed voor de financiën. Dat is verstandig beleid en dat moet ook, maar er is meer dan het op orde krijgen van de overheidsfinanciën. En ik heb de indruk dat het daar in de beeldvorming teveel over is gegaan en dat er nu weer meer aandacht moet komen voor onder andere solidariteit.

Het relationele mensbeeld van het CDA is het centrale en kenmerkende element in ons gedachtegoed: je bent/wordt mens in relatie tot andere mensen en daar waar mensen samen iets ondernemen of iets delen, ontstaat een ‘betekenisvolle gemeenschap’. Juist in de menselijke interactie zit de kracht van de maatschappij. Niet de overheid, niet de markt, maar de mensen maken de maatschappij. Zij zorgen voor beweging en voor mooie dingen. Mensen die verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en voor elkaar. 

Maar hoe moeten we dit nu vertalen in politiek? Laat ik u een voorbeeld geven. In Amsterdam hebben we onlangs het Kunstenplan vastgesteld. Centraal hierin staat het bevorderen van cultureel ondernemerschap. Het binnenhalen van eigen inkomsten is een voorwaarde geworden voor subsidie. Die gedachte steunen wij. Maar onze fractie heeft er ook voor gezorgd dat kunstinstellingen, die veel met vrijwilligers werken, deze inzet mogen meetellen als eigen inkomsten. Zo worden instellingen die midden in de gemeenschap staan, waar mensen tijd en energie in steken, beloond voor hun inzet.

Het maatschappelijk middenveld is veranderd, geprofessionaliseerd. Het CDA profileert zich van oudsher als partij van het maatschappelijk middenveld. We moeten zorgen dat het CDA met frisse, moderne blik naar het middenveld kijkt, en met ideeën komt die aansluiten bij de nieuwe zakelijke wijze waarop organisaties tegenwoordig, zeker in de grote stad, worden vormgegeven. Neem de schoolbesturen; ook deze worden steeds professioneler. Wat betekent dit voor de onderwijsvrijheid? Het zijn niet meer de ouders die de schoolorganisatie in handen hebben. Ouders willen echter wel wat te kiezen hebben. Maar bovenal willen ouders een kwalitatief goede school voor hun kind. Hier moet het CDA het voortouw nemen en met positieve ideeën komen over het verbeteren van de onderwijskwaliteit, het bewaken van keuzevrijheid en het bevorderen van nieuwe vormen van ouderbetrokkenheid.

In de beeldvorming rond het CDA heb ik de afgelopen tijd ideeënrijkdom gemist. Het is vooral gegaan over het in de hand houden van kosten. Ik hoop dat met de nieuwe koers, maar ook met de nieuwe beelden, het aansprekende verhaal, het positieve verhaal van het CDA, weer veel meer centraal komt te staan. Want dat verhaal blijft nodig. Wij moeten  zelfbewust ons verhaal blijven uitdragen en omzetten in creatieve maatschappelijke en politieke initiatieven. Ik geloof dat we de kiezer daarmee het beste kunnen overtuigen. Ja, we passen goed op uw portemonnee, maar belangrijker nog: we hebben een visie voor de toekomst. Als dat de nieuwe koers is, dan zal ik deze met veel plezier mede helpen vormgeven en uitdragen.