In "De week van..." komen Amsterdamse CDA'ers aan het woord over wat hen de afgelopen week bezig heeft gehouden. Gemeenteraad, stadsdeelraden, Eerste en Tweede Kamer, Provinciale Staten; iedereen komt langs. In dit deel de week van... Martje Postma, lid van het Dagelijks Bestuur van het CDA Noord-Holland.

Mijn week

Nadat het CDA-congres in de voorgaande weken de gemoederen had bezig gehouden, was het vorige week vooral de Elfstedentocht die de pers bezig hield. Mijn week begon met de woensdagavond dat Wiebe Wieling zijn tweede Elfsteden-persconferentie hield. Die avond vergaderde het algemeen bestuur (AB) van het CDA Noord-Holland in Purmerend. Als rechtgeaarde dochter van een Friese vader vond ik het toch wel erg jammer dat het ‘nèt oan’ ging.

Maar het leven van alledag ging gewoon door en donderdags zakte de teleurstelling weer weg. Die middag had ik bestuursvergadering van VrouwenOntmoetingsCentrum ‘de Hippe Heks’ in Amsterdam Slotermeer. Hà, Slotermeer, toch nog een link naar Friesland. We hadden een beleidsmiddag in verband met het nieuwe beleidsplan voor dit ontwikkelingscentrum. In Amsterdam-West moest dit jaar behoorlijk bezuinigd worden en daardoor zijn er grote veranderingen gaande. Volgend jaar zou het allemaal nog wel eens een tandje meer kunnen zijn, dus alle welzijnsinstellingen moeten zich bezinnen op de toekomst. Het lijkt net Den Haag: dìe bezuinigingen baren ons allen zorgen. Zeker nu waarschijnlijk weer een nieuwe slag gemaakt moet worden. In het AB was dat natuurlijk ook aan de orde geweest.

Vrijdag heb ik gekookt voor een oudere vriendin van ons. Het interview van Maxime Verhagen sloeg wel even in bij alle IJsheiligen. Ik ben het trouwens eens met de stelling dat verdere bezuinigingen niet kunnen zonder hervormingen.

Zaterdag stond weer in het teken van ijs en schaatsen; de Amsterdamse Keizersrace. Ik heb daar met plezier naar gekeken.

Op zondag de kerkdienst in de Osdorperhof. De dominee hield een preek over God die boos was op de dood. Ik denk dat we dat allemaal wel eens zijn. Osdorperhof is een wooncomplex voor ouderen, waar van oudsher altijd veel CDA-stemmers wonen. Elke twee weken komt daar een trouwe groep ouderen ‘kerken’. Oorspronkelijk vanuit hervormde traditie worden de diensten inmiddels oecumenisch bezocht. Het is fijn dat dit aanbod nog steeds kan worden gedaan voor deze relatief kleine groep mensen.

Maandagavond was in de Stopera een overleg met de Amsterdamse vertegenwoordigers in het Amsterdamse: provinciaal en landelijke bestuur, de gemeenteraad, Provinciale Staten, de Eerste en Tweede Kamer. In dat overleg wisselen we actuele zaken en informatie vanuit voornoemde gremia. Een mooi overleg.

Dinsdag is mijn schrijfdag. Ook deze ‘week’ schreef ik op dinsdag. Valentijnsdag.

Valentijn

Van IJsheiligen naar de liefdesheilige is op papier maar een kleine stap. En dan ga je een beetje filosoferen. Sint Valentijn die een soldaat in de echt verbond, tegen de wens van het bevoegd gezag in. Een soldaat moest ongetrouwd zijn, dan kon niets hem afleiden van wat hem bezig moest houden. Maar Sint V. geloofde in de liefde en in mensen die van elkaar houden.

Houden van. Wat wordt dat woord toch vaak in verschillende betekenissen gebruikt. Waar houdt u van?

Ik hou van Aimaline, onze poes, wier naam 'kleine geliefde' betekent. Maar ik houd ook van boerenkool met worst en van de zon in de lente. Ik houd van lezen, en van mijn eerste kopje thee met beschuit, vroeg in de morgen. Als je achternaam Postma is moet bij vorst iets van het Fryske bloed optsjochen en mòet je haast wel van schaatsen houden. Ik houd van ons land waar we feesten op bevroren water en we als de koningin haar verjaardag viert, in oranje lopen. En het meeste houd ik van degene die mij het leven schonk.

Wij hebben sinds vorige week een logé, Hanna. Ze is een Hollands krielhennetje en was in de rui geraakt, juist toen de temperatuur ernstig daalde. Zij vertoeft nu dus enige tijd op de bovenverdieping van ons huis. Aimaline vindt haar maar een raar ding, maar loopt al kopjes gevend langs het rennetje. En Hanna kakelt niet meer als ze Aima ziet. Ze beginnen van elkaar te houden – op de goede manier.

Laten ook wij ons liefhebbend vermogen koesteren. Hoe we dat ook invullen.

Het is goed om lief te hebben. Zegt u wel eens tegen de mensen die u dierbaar zijn dat u van hen houdt? Gewoon doen, al is het maar op die dag waarover in een ver verleden besloten is dat het de dag van de heilige Valentijn zou zijn.

Ik wens u een liefdevolle nieuwe week!

Voor eerdere afleveringen van "De week van..." klik hier.