Een groep ondernemers uit de Apeldoornse binnenstad heeft de gemeente gevraagd om hen reclamebelasting op te leggen. De belasting moet voorkomen dat bepaalde ondernemers meeliften op de inspanningen van andere ondernemers, zonder er zelf een cent voor uit te geven. Een bekende frustratie is het bijna jaarlijks terugkerende geldgebrek om de feestverlichting in de decembermaand te financieren.

De geïnde gelden moeten dan na aftrek van alle kosten die de gemeente maakt in verband met deze belasting, ter beschikking worden gesteld aan de door de ondernemers op te richten stichting, die daarmee vastgestelde projecten financiert.

De stichting zal belangrijke initiatieven ontwikkelen om Apeldoorn meer aantrekkingskracht te geven op winkelend publiek uit de wijde omtrek. Door het aantrekken van meer bezoekers verwacht men hogere omzetten te kunnen behalen. De initiatiefgroep heeft met grote voortvarendheid gewerkt om voorstellen aan de gemeente voor te leggen. De plannen zien er veelbelovend uit.

Het zal duidelijk zijn dat niet iedereen meteen enthousiast is. Dit is ondermeer duidelijk geworden door een tegenactie. Zo’n 130 handtekeningen tegen reclamebelasting werden overhandigd aan Gerhard Bos in zijn functie als vicevoorzitter van de gemeenteraad. Door deze actie werd tijdens de behandeling op de politieke markt veel aandacht gegeven aan het aspect draagvlak. Weliswaar hoeft de gemeente voor de invoering van reclamebelasting geen draagvlak te meten, maar de politieke partijen hebben in het verleden uitgesproken dat er wel draagvlak moet zijn. Volgens het college en de initiatiefgroep is op 10 oktober 2011 een realistische draagvlakmeting gehouden. Op de bijeenkomst, waarvoor alle ondernemers waren uitgenodigd, bleken van de stemgerechtigden er 117 voorstanders en 8 tegenstanders te zijn.

Tijdens de PMA behandeling waren er enkele insprekers die verklaarden dat ze uit onwetendheid hun handtekening hadden gezet tegen reclamebelasting. Zelf heb ik een aantal mensen bezocht en gesproken die een handtekening gezet hadden. Deze mensen stonden er nog volledig achter.

Toen de PMA behandeling de kant van niet besluitrijp opging besloot wethouder Nathan Stukker om het voorstel terug te nemen. Feitelijk betekent dit dat een aantal zaken nog nader worden bestudeerd en dat het voorstel na aanpassing later terugkomt. Een verstandig besluit, want de vergadering was eigenlijk overwegend positief over de planvorming.

Een vraag die blijft is de positie van de kleine ondernemer. Deze heeft niet zoveel voordeel heeft van het feit dat meer mensen naar de binnenstad komen. Een groot reclamebord helpt deze ondernemers niet tot een substantiële omzetverhoging. Wat dat betreft: de regeling biedt voor hen een escape. Vermelding van naam en openingstijden op een bord van maximaal 0,4 m2 (ca.60 cm x 60 cm) mag wel zonder dat er een aanslag volgt. Het lijkt me dat er voor de invoering van de belasting een goede communicatie moet plaatsvinden, iedere ondernemer kan zich er dan tijdig op instellen en desgewenst de reclame uiting verwijderen.

De belasting bedraagt een vast bedrag van € 750, - per ondernemer, groot of klein. Allerlei andere mogelijkheden zijn bestudeerd. Echter overal kleven voor- en nadelen aan. De vaste som lijkt de minste extra kosten en bezwaren op te roepen. Er zijn in het beoogde heffingsgebied 450 ondernemers die in aanmerking komen om de aanslag te ontvangen.

Het convenant tussen de gemeente en de ondernemersstichting eindigt na drie jaren. Aan het einde van de periode wordt een evaluatie gehouden. Naar aanleiding hiervan wordt bekeken of op de ingeslagen weg wordt voortgegaan. Helder is dat deze belasting, nu, niet tot doel heeft om de gemeentelijke inkomsten te verhogen. Deze lijn moeten we, wat mij betreft, ook in de toekomst vast houden.

Peter Buijserd

Raadslid CDA Apeldoorn