Blog
Plakoorlog
maandag 15 februari 2010
15-02-2010 U kent de verkiezingsborden. Dat zijn de borden waarop de partijen hun posters plakken tijdens de campagne. Een paar weken lang vragen de partijen, ook wij als CDA, via deze borden naar aandacht.
Bij verkiezingen hoort ook plakoorlog. Hopelijk ontgaat het u, maar de politieke partijen vechten soms hun strijd op de plakborden hevig. Er is een soort ethische plakcode. Iedere partij mag één poster op een bord plakken. Overplakken van andere posters mag in principe niet, tenzij er geen ruimte is. Dan mag worden overgeplakt op de langst hangende poster, of over een poster van een partij die toch stiekem meerdere posters heeft hangen.
Deze plakcode is niet neergelegd in wetten of regels, maar is van een stilzwijgende soort. Wee de partij die zich daar niet aan houdt. En er zijn nog wel eens partijen, vaak nieuwkomers, die zich aan de code onttrekken en vermanend toegesproken moeten worden. En goed, van zulke partijen, die nog niet helemaal thuis zijn in de mores, accepteer je nog wel eens een 'overplakkertje'.
Maar wat schetste mijn verbazing vanmorgen? Nota bene op het bord bij de ingang van mijn wijk, zag ik een poster van het CDA, met daarop lijsttrekker Martine Visser. Een overplakactie van mijn eigen partij!!! Van je vrienden moet je het hebben....
Nu is Martine Visser, lijsttrekker van het CDA in Almere, een goede vriendin van me. Haar ouders wonen bij mij in de wijk. De zwager van Martine, die ook in Assen woont, leek het wel een leuk geintje om een paar van haar posters naast die van mij te plakken.
Ik moest er dan ook wel om lachen, en zeg nu zelf, het staat toch ook erg goed?
Agnes Mulder
>>> terug
maandag 15 februari 2010
15-02-2010 U kent de verkiezingsborden. Dat zijn de borden waarop de partijen hun posters plakken tijdens de campagne. Een paar weken lang vragen de partijen, ook wij als CDA, via deze borden naar aandacht.
Bij verkiezingen hoort ook plakoorlog. Hopelijk ontgaat het u, maar de politieke partijen vechten soms hun strijd op de plakborden hevig. Er is een soort ethische plakcode. Iedere partij mag één poster op een bord plakken. Overplakken van andere posters mag in principe niet, tenzij er geen ruimte is. Dan mag worden overgeplakt op de langst hangende poster, of over een poster van een partij die toch stiekem meerdere posters heeft hangen.
Deze plakcode is niet neergelegd in wetten of regels, maar is van een stilzwijgende soort. Wee de partij die zich daar niet aan houdt. En er zijn nog wel eens partijen, vaak nieuwkomers, die zich aan de code onttrekken en vermanend toegesproken moeten worden. En goed, van zulke partijen, die nog niet helemaal thuis zijn in de mores, accepteer je nog wel eens een 'overplakkertje'.
Maar wat schetste mijn verbazing vanmorgen? Nota bene op het bord bij de ingang van mijn wijk, zag ik een poster van het CDA, met daarop lijsttrekker Martine Visser. Een overplakactie van mijn eigen partij!!! Van je vrienden moet je het hebben....
Nu is Martine Visser, lijsttrekker van het CDA in Almere, een goede vriendin van me. Haar ouders wonen bij mij in de wijk. De zwager van Martine, die ook in Assen woont, leek het wel een leuk geintje om een paar van haar posters naast die van mij te plakken.
Ik moest er dan ook wel om lachen, en zeg nu zelf, het staat toch ook erg goed?
Agnes Mulder
>>> terug
copyright © 2010 CDA | Internetbureau w3s.nl
CDA IN SOCIALE MEDIA
