Blog
CDA hoort in de coalitie, maar zonder PVV
dinsdag 15 juni 2010
Het stof rondom de verkiezingsuitslag is neergedaald, de strijd is gestreden, en de generaal heeft het slagveld verlaten. Zo voelde het donderdag, ‘the day after’. Mijn partij, het CDA, heeft bij de verkiezingen twintig zetels verloren en is bijna gehalveerd.
Onze nieuwe voorman Maxime Verhagen heeft gezegd dat het CDA bescheidenheid past en dat de formateur eerst maar eens met andere partijen moet gaan praten. Dat vind ik te bescheiden, feit is immers dat het CDA met 21 zetels nog steeds een factor van belang in de Kamer is en een betrouwbare en ervaren bestuurderspartij is. Het CDA is een potentiële regeringspartij.
Was ik woensdagnacht ergens nog wel een beetje blij omdat een rechtse coalitie niet mogelijk was, na een herschikking van zetels bleek dat donderdag alsnog te kunnen. En dus kwam de onvermijdelijke discussie op gang of het CDA mee moet doen met een rechtse regering. Ik ben daar op tegen, en met mij heel veel partijgenoten.
Er zijn verschillende goede redenen waarom het CDA geen avontuur met de PVV moet aangaan. Uiteraard de enorme ideologische verschillen, de ervaring die het CDA met de LPF heeft, en niet in de laatste plaats het feit dat een groot deel van de CDA-leden –wellicht de meerderheid- het gewoonweg niet wil. Het simpele feit is: CDA en PVV passen niet bij elkaar. En dan moet je dus ook geen duurzame relatie aan willen gaan. Zelfs niet als het landsbelang dat vergt.
Zijn er dan geen andere mogelijkheden? In de media werd al vóór de verkiezingen geschreven over de Paars-plus variant, dus PVDA, VVD, D66 (Paars) en GroenLinks (de plus). Mogelijk is de wens daarin de vader van de gedachte geweest. Maar is een zo’n  plakband-coalitie echt wat het land in deze crisis kan gebruiken? Ik zie oprecht niet waarom VVD zich zou uitleveren aan een linkse meerderheid en aan partijen waarmee grote inhoudelijke verschillen bestaan. Hetgeen overigens niet wil zeggen dat Paars-plus geen mogelijkheid is. Want waar staat dat ‘plus’ beperkt is tot GroenLinks? Het CDA kan die rol ook heel goed vervullen, en daardoor als stabilisator werken.
Maar de beste optie is een nationaal kabinet met VVD, PVDA en CDA. Dit zijn ervaren bestuurderspartijen met een ruime meerderheid in zowel de Eerste als Tweede Kamer. Het is een coalitie van ‘slechts’ drie partijen, wat stabieler is dan vier partijen. Het is bovendien een regering die alle groepen van de samenleving kan aanspreken, zonder mensen op voorhand uit te sluiten of te discrimineren. En nu de hoofdrolspelers uit het Uruzgan debat, met uitzondering van Verhagen, van het toneel zijn verdwenen, is er ook ruimte de verhouding PVDA-CDA te normaliseren. Het landsbelang is meer gediend door verzoening met de PVDA dan het overbruggen van de kloof met PVV.
Dus CDA onderhandelaars: kijk naar onze eigen kernwaarden, luister naar je achterban, en laat je niet in met de PVV. Zet in op een stabiele nationale coalitie en hou als wisselgeld de plus-positie binnen Paars-plus in de zak. Dan kan Nederland echt weer op het CDA rekenen!


Agnes Mulder
>>> terug

A A A     voorleeshulp     inloggen     English
1  2  3  4 
Archief
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008