Op de avond van 4 mei hield ik namens de Gemeente Berkelland onderstaande toespraak:

Geachte aanwezigen,

Vanavond denken we aan de mensen die hun leven gegeven hebben voor onze vrijheid, en we staan stil bij het motto van vanavond; “vrijheid op straat”. De straat, dat is de plaats waar wij allemaal zijn, de straat is het beeld van het openbare leven. De straat is de plaats waar wij allemaal, jong en oud, arm en rijk, moeten kunnen zijn zoals we zijn.

Op straat moet het zo kunnen zijn dat je je niet hoeft te schamen voor wie je bent. Op straat moet je in een minirok kunnen lopen, of een hoofddoekje dragen. Op straat moet je kunnen zeggen dat je voor of tegen bent. En dan maakt het niet uit of het gaat om kernenergie of over de herinrichting van de dorpskern. Op straat moet je in vrijheid kunnen leven, je moet je veilig voelen, en je moet kunnen rekenen op respect van je medemensen. En omgekeerd, op straat moet je respect tonen voor de ander, hoe anders zij of hij ook is.

We denken vanavond aan de mensen die hun leven hebben gegeven voor die vrijheid, de gesneuvelde militairen in de tijd van de tweede wereldoorlog, en zij die daarna hun leven hebben gegeven voor de vrijheid van anderen, bijvoorbeeld in Libanon of in Irak. We leven in een wereld waarin de vrijheid nog geen vanzelfsprekendheid is. Ook nu op ditzelfde moment wordt er gestreden voor de vrijheid op straat, de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid om te mogen zijn wie je ten diepste bent, man, vrouw, Christen, Moslim, hetro of homo. Ook vandaag zijn Nederlandse militairen in actie om de mensen die vechten voor de vrijheid op straat in Lybie te ondersteunen, Ook vandaag treffen Nederlandse militairen voorbereidingen om de vrijheid op straat in de Afghaanse provincie Kunduz nieuw leven in te blazen.

Zo is deze bijeenkomst hier vanavond in Ruurlo voor ons hier aanwezig een moment om ons  te binnen te brengen dat die mensen die hun leven gaven dat niet voor niets gedaan hebben. Dat is onze verantwoordelijkheid iedere dag. Als Nederlanders nemen wij onze verantwoordelijkheid in het groot, internationaal, ook vanuit het respect voor al die mannen en vrouwen die 70 jaar geleden hun leven gaven voor onze vrijheid. De mensen die niet zeiden “wij hebben daar niets te zoeken” maar de mensen die de overtuiging hadden “Wij hebben daar wat te zoeken”. De talloze militairen van ver weg die hier kwamen om te zoeken en te vechten voor… “vrijheid op straat.” Laten we er met elkaar voor zorgen dat die vrijheid blijft, in Ruurlo, in Nederland, in de wereld. Dank u wel.