CDA en gezin horen bij elkaar. Jeugdzorg en dus ‘kijken achter de voordeur’ is typisch CDA. Andere partijen willen ook mensen/gezinnen/kinderen helpen. Dus waarin onderscheiden we ons?

Het liberalisme vindt dat mensen vooral hun eigen problemen moet oplossen. Het socialisme wil alle problemen oplossen door mensen te vertroetelen. CDA wil mensen zelf aan hun problemen laten werken. CDA gaat niet uit van de maakbare samenleving, maar maakt mensen zelf verantwoordelijk en biedt daar waar het nodig is ondersteuning/coaching. CDA stimuleert mensen hun problemen ‘in het dorp’ aan te kaarten, elkaar te steunen en adviezen te geven. Het CDA gaat naast mensen staan. Geen hangnet, maar een vangnet en zorg voor de ouders is ook zorg voor het kind.

Kernwoord is vertrouwen. Meer vertrouwen, door gemeente, in kind/gezin en de professionals. Maar we leven nu in een situatie dat mensen de politiek zelfs niet meer vertrouwen. De politiek zal daaraan moeten werken.

AANBEVELINGEN / TOETSINGSKADER

1.    Het kind/gezin moet centraal staan en uitgangspunt zijn.

2.    Het gezin is in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor het oplossen van problemen.

3.    Het kind/gezin wordt gestimuleerd zelf problemen aan te pakken; leren opvoeden.

4.    Het gezin/kind krijgen het vertrouwen, tot het wordt geschaad.

5.    De sociale omgeving speelt een belangrijke rol in de zorg en welzijn van het kind/gezin.

6.    Krijgt de gemeente voldoende informatie uit het maatschappelijk veld om tijdig in te grijpen.

7.    Het gezin wordt indien nodig in haar verantwoordelijkheid ondersteund door professionals.

8.    Voor het kind/gezin is één persoon aanspreekpunt.

9.    Professionals zijn verantwoording schuldig aan dit aanspreekpunt, de case-manger.

10.  De gemeente kent één geldstroom jeugdzorg.

11.  De ondersteuning staat naast gezin en dwingt niet.

12.  Bevordert de aanpak het meedoen aan de samenleving.