Woorden van oud-voorzitter Henk de Boer bij het afscheid nemen als voorzitter CDA Dalfsen.

Wat gebruiken wij veel woorden in de politiek. Verkiezingsprogramma’s, beleidsnota’s en evaluaties worden in fraaie volzinnen geschreven. Zorgvuldig gekozen woorden om vervelende problemen te duiden. Soms veel woorden om uiteindelijk niks te zeggen. Dan weer rake woorden in een vurig debat of vlijmscherpe woorden in de oppositie. Prachtige persberichten om onze verontrusting te verwoorden of te etaleren hoe goed we het doen. Kijk eens aan, weer vragen gesteld, weer een debat gevoerd. Je dient een motie in en dan lijkt het allemaal in eens heel anders in de wereld. Was het maar waar!

Woorden – goed gekozen en gerangschikt – kunnen verleiden of misleiden, informeren of manipuleren, inspireren en tot leven wekken of juist doodslaan en marginaliseren. Politiek gaat daardoor soms op een woordenfabriek lijken, vol van communicatie en reclame-trucs. Voor christendemocraten zijn echter niet alle woorden gelijk. Onze politieke overtuiging vindt haar wortels in Gods Woord. Woorden die tot leven wekken. Woorden die verschil maken tussen licht en duisternis, tussen liefde en haat. Woorden die verdragen en verbinden in plaats van te veroordelen en te verketteren. Laten wij ons door die woorden laten inspireren en bemoedigen. Ons geroepen voelen recht en barmhartigheid te doen. Met een zuiver hart en vol geloof werken aan betekenisvolle maatschappelijke veranderingen. De zin van het leven roept niet op tot passiviteit maar juist tot activiteit. Samen delen. Niet de waan van de dag en populistische gevoelens laten zegevieren. Hoogleraar Henri Beunders zei:”We zijn in meerderheid hard geworden en proberen die hardheid af te kopen met een aflaat: Mauro. Wij projecteren allerlei gevoelens op hem om onszelf iets beter te voelen. Dit is een allochtone jongen die er leuk uitziet. Iemand om lief te hebben. Zo bewijzen wij dat wij goed zijn.  Mauro was speelbal van politieke, commerciële en individuele belangen”. De  Tweede Kamer wist dat ze Mauro op basis van de huidige wet niets konden bieden. Er is een bedenkelijk spel gespeeld. Dibi van Groen Links zei: “We hebben gegokt, maar verloren.” Het CDA vindt dat je met weerlozen niet gaat gokken.

Als christendemocraten hebben wij een relationeel mensbeeld. Je bent pas echt mens in relatie tot de ander: als partner, moeder of vader, vriend of vriendin, werkgever of werknemer. Het is de taak van de overheid om in beleid en wetgeving dit mogelijk te maken. Om de solidariteit tussen mensen te bevorderen. De overheid heeft daarin belangrijke instrumenten, maar daarmee is niet alles gezegd. Het kan alleen als mensen zelf bereid zijn om het belang van het samenleven boven hun eigen belang te stellen. Zijn we echt bereid om onszelf zonder zelfbehoud te geven voor de ander, de samenleving? In het krachtenveld van de politiek is dat niet eenvoudig.

De voorlopige bevindingen commissie “Nieuwe woorden, nieuwe beelden”van Jacobine Geel, vertolkt op het inspirerende CDA Congres, geven het CDA hoopvolle bouwstenen voor nu.  Christendemocratisch denken weet van hoge idealen, grootse perspectieven en inspirerende visioenen. Maar het weet evenzeer van praktische bezwaren, problemen en weerstanden. Net zo goed als het weet hoe weerbarstig de werkelijkheid vaak is, hoe complex de problemen zijn. Een goede leidraad bij dat zoeken en tasten is het gebed:

God,
geef ons de rust om te aanvaarden wat we niet kunnen veranderen,
de moed om te veranderen wat we kunnen veranderen,
en de wijsheid om het onderscheid te maken.

Henk de Boer