Hoewel het uitvoeringsprogramma ter kennisname is, vindt de CDAfractie in de Provinciale Staten, dat zij toch kritische vragen mag stellen en opmerkingen mag maken. 

Het is gebruikelijk dat het uitvoeringsprogramma jeugdzorg wordt besproken in een commissievergadering. Dit om te kijken of het Uitvoeringsprogramma nog wel aansluit bij het Meerjarenbeleidskader dat in 2009 is vastgesteld. 2012 is het laatste uitvoeringsjaar. Dit jaar zal de provincie een meerjarenbeleidskader vaststellen voor de komende jaren. Deze zal vooral in het teken staan van de transitie van de jeugdzorg naar de gemeenten. Je kunt er iets van vinden, maar er kan eigenlijk niets meer worden veranderd. 

Het helpen van kinderen met problemen en moeilijkheden gaat ons aan het hart. Zoals ook de vorige jaren blijven wij hameren op het snel helpen van kinderen die problemen hebben. Nogmaals, zoals alle andere keren dat we het over dit onderwerp hadden, blijven wij hameren op een snellere behandeling dan de 9 weken die, weliswaar wettelijk, worden aangegeven. In landen om ons heen zijn  6/7 weken heel normaal. De CDA-fractie vindt dat wij op andere gebieden vaak het braafste jongetje van de klas zijn als het om wet- en regelgeving gaat. Wij vinden dat dat ook moet kunnen als het gaat om kinderen.

Wij weten dat er wel in die 9 weken al enige hulp is, maar dat is niet meteen de adequate hulp die nodig is. 9 weken in het leven van een kind is een eeuwigheid en dat brei je niet meer goed. 

Onze zorg is ook het volgende citaat uit het Uitvoeringsplan:
Het Afsprakenkader richt zich op de volgende resultaten:
- de groeiende vraag naar tweedelijnszorg is afgeremd;
- meer provinciale ambulante jeugdzorg wordt zonder indicatie aangeboden om jeugdigen en gezinnen eerder te helpen met lichtere zorg.
Het schokte ons om te constateren dat in het verleden dus kinderen te zwaar zijn geïndiceerd. Dat is expliciet uit deze twee regels te halen.

Wat wij ook vreemd vonden is dat er blijkbaar taken zijn die gemeenten niet over willen nemen en dus maar worden afgebouwd.  Gedeputeerde Staten kon niet concreet aangeven, welke taken dat waren. De CDA-fractie vroeg zich af of dit zo maar kan. 

Verder is de provincie aan het onderzoeken bij de langdurige pleegzorg in hoeverre potentiële pleegouders zich niet meer beschikbaar zouden stellen als pleeggezin, zodra de pleegvergoeding na drie jaar wordt omgezet in een kinderbijslagbijdrage.
Dit betekent nogal wat. Indien financiering van perspectief biedende pleegzorg eindig is, wat dan? Uit het verhaal begrijp ik dat er dan toegewerkt moet worden naar een situatie van voogdij. Wat gebeurt er indien je als pleegouder dit niet wil. Moet een kind dan opnieuw naar een ander adres?  Ik verwacht dat wanneer de pleegzorgvergoeding wordt vervangen door een kinderbijslagbijdrage dit bij veel pleegouders weerstand oproept.  De pleegzorgvergoeding ligt namelijk een stuk hoger dan de kinderbijslag.
Uiteraard kun je altijd een onderzoek doen. Op welke termijn wordt dit gedaan? De CDA-fractie vindt deze tekst dan ook voorbarig. Pleegouders zullen schrikken van deze voorstellen en zonder reden bezorgd en angstig zijn hoe en wat er gaat gebeuren. Waarom niet eerst onderzoeken en dan voorstellen.
Wij wachten dit af en houden de vinger aan de pols.

Hilma Mastwijk