Ik herinner me de verkiezingsstrijd van 2008 in Amerika nog goed. Amerika stond aan het begin van een nieuw tijdperk. Nog niet eerder bracht een zwarte politicus het zo ver in de belangrijkste verkiezingen van het land. De democraat Barack Hussein Obama II nam het op tegen John McCain uit het republikeinse kamp, we kennen allemaal de uitkomst.

Waarom haal ik deze memorabele gebeurtenis aan? Een aantal woorden die Obama gebruikte in een van zijn vele gedenkwaardige speeches, is mij bij gebleven: “We are not as divided as our politics suggest” wat betekent: we zijn niet zo verdeeld, zoals politici ons doen geloven. Obama predikte voor hoop en voor verandering. Krachtige woorden, die tijdens zijn gehele campagne centraal stonden, maar de zin die mij is bij gebleven, gaat over gemeenschapszin. Als CDA’er, spreekt dat mij zeer aan.

Wie de Algemene Politieke Beschouwingen enigszins heeft gevolgd, zag de verruwing van het debat met lede ogen aan. Dit is een logisch gevolg van een steeds harder wordende samenleving, waarin het CDA een uniek geluid zou moeten laten doorklinken, met als sleutelwoord gemeenschapszin. De PVV heeft zich de doelgroepenpolitiek snel eigen gemaakt en volgt daarin het voorbeeld van veel andere partijen. Ze komen op voor de belangen van een specifieke laag van de bevolking, maar dat gaat vaak ten koste van een andere laag. Ook onze partij gaat hierin niet vrijuit, terwijl dat niet strookt met de christelijke normen en waarden die velen van ons van huis uit hebben meegekregen.

Het CDA gelooft dat een mens pas volledig tot zijn recht komt, in relatie tot een ander. Hierom hoop ik dat er binnen het CDA als politieke partij, beginnende bij ons als CDA’ers, een omslag in denken zal plaatsvinden. Dat onze partij kijkt naar wat ons verbindt als mensen en niet wat ons verdeelt. Op die manier kunnen we vanuit christendemocratisch perspectief, weer een echte volkspartij worden. Voor iedereen.