Wethouder Steffe Bak (Sociale zaken en Welzijn) is teleurgesteld dat staatsecretaris Paul de Krom van Sociale Zaken gisteren ondanks gedane toezeggingen niet met hem in debat wilde over de Wet Werken naar Vermogen. Wethouder Steffe Bak was door de locale afdeling van de VVD gevraagd met de staatssecretaris in debat te gaan. Maar De Krom vermeed het debat te elfder ure.

Wethouder Steffe Bak: “Het debat met de staatsecretaris was ik graag aangegaan, omdat ik veel vragen heb over de wijzigingen in de Wet werk en bijstand (WWB), de Wet sociale werkvoorziening (WSW) en over de nieuwe Wet Werken naar Vermogen (WWnV). Als wij de nieuwe wet niet goed kunnen uitvoeren, komen inwoners in een heel lastige positie.”

De wijziging van de WWB geeft gemeenten weinig ruimte voor eigen beleid. De regering verplicht de gemeenten bijvoorbeeld het inkomen van het huishouden te toetsen, de bijstand aan jongeren te beperken, en tot een minder ruimhartig minimabeleid. De gemeente krijgt de verantwoordelijkheid voor nieuwe doelgroepen, maar de budgetten worden verlaagd. De "oude" WSW doelgroep zal vanaf 2013 70 tot 80% van het participatiebudget opsouperen. Zoals het er nu uitziet, resteert van het participatiebudget nog maar 500.000 euro in 2015. Dat terwijl er veel meer mensen dan nu aan een baan geholpen moeten worden.

 Huishoudinkomenstoets
De wetswijzigingen kunnen bijzonder drastisch uitpakken. Bij huishoudens wordt niet meer gekeken naar het aantal gezinsleden, maar naar het inkomen als geheel.

Wethouder Steffe Bak: “Wie werkloos is en na zijn WW-periode ondanks alle sollicitatiepogingen en het volgen van cursussen geen werk heeft gevonden, zal zich melden bij de gemeente voor een bijstandsuitkering. Als dan blijkt dat een meerderjarig kind een inkomen heeft dat hoger is dan 1253 euro aan bijstand, wordt dat kind geacht van zijn inkomen de ouders te onderhouden. Er bestaat dan ook geen recht meer op bijstand. Dit is een uiterst vernederende maatregel.”

WSW-ers
Volgens de nieuwe wetgeving moeten mensen die werken in een Sociale Werkvoorziening (WSW), als ze daar toe in staat zijn meer op eigen benen komen en een gewoon inkomen verdienen. Als de gemeenten dit voor elkaar willen krijgen, zullen de werknemers in de WSW veel begeleiding nodig hebben. Het participatiebudget voor re-integratie wordt aanzienlijk minder, terwijl de bijdragen van het rijk per WSW-er worden verlaagd en de lonen van de werknemers in de sociale werkbedrijven gelijk blijven. Het verschil moet door de gemeente worden bijgelegd uit het participatiebudget. Daardoor blijft er nauwelijks geld over om werklozen te helpen om aan werk te komen.

Banen door vergrijzing
Wethouder Steffe Bak: “De staatsecretaris beweert bij voortduring dat het door de vergrijzing voor werkzoekenden steeds makkelijker zal worden een baan te vinden. Op zich klinkt het logisch. De komende jaren gaan veel mensen met pensioen; leerkrachten, verpleegkundigen, politieagenten, buschauffeurs en wie al niet meer. Wie voldoende geëquipeerd is zal met gemak aan een baan komen. De onderkant van de arbeidsmarkt – en dat is het overgrote deel van de WWnV populatie - is echter nooit bij machte om op dat niveau te functioneren. De staatssecretaris beschouwt de vacatures die door pensionering ontstaan en het aanbod van arbeidskrachten aan de onderkant van de arbeidsmarkt ten onrechte als communicerende vaten.”

“Door de nieuwe Wet Werken naar Vermogen ben ik bang voor verdringing en concurrentie bij juist de laagstbetaalde banen. Met ongeveer 450.000 werklozen, en 100.000 WSW-ers, samen meer dan 550.000 personen, die zoveel mogelijk aan werk geholpen moeten worden, zijn er 133.000 vacatures. De meeste van die 550.000 mensen maken dus geen kans op werk. Vooral degenen die een grote afstand hebben tot de arbeidsmarkt moeten in een werkloosheidscarrousel gaan vechten om de banen. De verliezers lopen het grote gevaar in een uitgeklede bijstand achter te blijven. En het ziet er naar uit dat wij niet voldoende budget hebben om hen vooruit te helpen.”