Vragen van het lid Van Haersma Buma (CDA) aan de minister van Justitie over het bericht dat een journalist met een insulinespuit op Schiphol aan boord van een vliegtuig is gekomen. (Ingezonden 5 januari 2010)

1
Hebt u kennisgenomen van het bericht dat een journalist van de Britse krant Sunday Express met een insulinespuit op Schiphol aan boord van een vliegtuig is gekomen? 1)

Antwoord:
Ja.

2
Bent u bereid te onderzoeken hoe het mogelijk is dat de journalist dit voorwerp aan boord van een vliegtuig kon krijgen?

3
Is de injectiespuit zoals door de journalist meegenomen getraceerd door de detectiepoortjes op Schiphol?

4
Is deze zaak aanleiding de effectiviteit van de beveiligingsprocedure op Schiphol nader te onderzoeken?

Antwoord op de vragen 2, 3 en 4:
Naar aanleiding van het bericht heb ik de Koninklijke Marechaussee, die belast is met het toezicht op de beveiliging van de burgerluchtvaart, opdracht gegeven om een feitenonderzoek uit te voeren naar het incident. Uit dit feitenonderzoek is gebleken dat passagiers op de betreffende vlucht onderworpen zijn aan een controle met de zogenaamde Walk Through Metal Detector (metaaldetectie). Door passagiers meegedragen handbagage is gecontroleerd met een röntgenapparaat. Bij de controle is geen insulinespuit aangetroffen.

In dit verband is het van belang op te merken dat enkel het voorhanden hebben van een injectiespuit de veiligheid van een vlucht niet in gevaar kan brengen. Daarnaast is het reizigers in het bezit van een doktersverklaring toegestaan om injectiespuiten mee aan boord te nemen. De journalist heeft zelf in de media aangegeven al 16 jaar met de insulinespuit op zak over de gehele wereld te vliegen .

Dat iemand een insulinespuit onopgemerkt heeft meegenomen op een vlucht is voor mij dan ook geen reden om de effectiviteit van de beveiligingsprocedures nader te onderzoeken.


1) De Telegraaf, 4 januari 2010: “Injectiespuit langs beveiliging Schiphol”