CDA Hilversum kijkt al langer vooruit

Hilversum verzamelt dromen, het CDA wil er iets mee doen.

Ik ben Anja Wijnands-van Daal en woon inmiddels al weer 40 jaar in Hilversum. Ik ben nog steeds trots op mijn meisjesnaam maar wil daarmee niet  aangesproken of - geschreven worden. Sommige noemen dat dan eigenwijs. Het zij zo.

Mijn eerste 10 tot 15 jaar in Hilversum waren niet om over naar huis te schrijven. Niet de wijk was het probleem, eerst de Bloemenbuurt en later de Riebeeck, maar de Gooise of misschien wel Hilversumse mentaliteit zoals ik die ervoer. Je werd in een maatschappelijk hokje gestopt en daar mocht je niet buiten treden. Niet omhoog maar ook niet omlaag. En als vrolijke, vrije en open Brabantse viel me dat moeilijk. Totdat ik erachter kwam dat niet iedereen zo is. En nu zou ik niet meer weg willen. Ik voel me een Hilversumse en ben dat ook. Als Hilversumse voel ik me ook een verantwoordelijke voor Hilversum. Na veel vrijwilligerswerk kreeg ik de kans om ook via de politiek mijn steentje bij te dragen en dat doe ik dus al een tijdje. Het gevoel Hilversumse te zijn gun ik iedereen, actief in de politiek, sport of vrijwilligerswerk, thuis of op je werk.

Je thuis voelen in Hilversum. De plaats waar je woont en eventueel werkt. Maar zeker ook recreëert. Waar je vrienden en misschien wel familie woont. Waar je contact kunt hebben met iedereen. En als je net als ik houdt van buitenactiviteiten zoals hardlopen en fietsen, dan kun je niet beter wonen. Vanuit ieder hoekje van Hilversum ben je namelijk in korte tijd buiten in de natuur. En ik droom ervan dat dat over 20 jaar nog zo is.

Hilversum een dorp voor mij, voor een ander misschien een stad waar het verkeer beheersbaar is. Waar je zo in de vrije natuur bent. Waar je met iedereen kunt communiceren. En waar de mensen zoveel mogelijk zichzelf kunnen zijn. Wel of niet zelfstandig wonend.

Waar je gegroet wordt door jong en oud, man en vrouw. En als het zover is dan voel je je misschien net als ik een echte Hilversumse.

En ik zou willen dat dat over 20 jaar nog zo is.

Ik zal wat langzamer lopen en fietsen, misschien wat minder mensen groeten omdat ik wat ouder word en in de vergetelheid raak. Maar met de zekerheid dat ik zelfstandig kan blijven wonen dankzij de woon- zorgcentra en de in Hilversum zo goed geregelde mantelzorg.

Anja Wijnands-van Daal