Zondag. Vierde zondag van de advent. Ria, mijn vrouw en ik zijn lid van het Jacobuskoor in de Jacobuskerk in Oude Wetering. We gaan daarom bijtijds naar de kerk. We verwachten dat de brief van de bisschoppen als reactie op het rapport van de commissie Deetman wordt voorgelezen. Dat blijkt niet het geval. Via het internet heb ik de brief al gelezen.  Het zou goed zijn als alle kerkgangers er kennis van nemen. Het rapport legt pijnlijk bloot wat er in de Rooms katholieke kerk als instituut mis is gegaan. Hoewel de bisschoppen pogingen ondernemen om een juiste houding aan te nemen, slagen zij daar naar mijn mening niet in. Het lijkt ook vrijwel onmogelijk om het leed dat jonge mensen is aangedaan door leden van een geloofsgemeenschap die juist de taak hadden te beschermen en te vormen, weg te nemen of te verminderen. Een thema dat de rest van de week zal beïnvloeden. Het blijkt het gesprek van de dag. Terecht. Hier moet de samenleving breed over praten. Dit soort zaken mag nooit meer voorkomen, niet alleen in de katholieke kerk, maar ook in de rest van de samenleving, in gezinnen, op scholen, op verenigingen. Het jonge leven moet beschermd.
Na de kerk naar onze kleindochter in Hazerswoude. Zij is maandag jarig, maar viert het om praktische reden vandaag. Zij wordt vijf jaar. Wat een leeftijd. Voor het eerst op school trakteren. Je verjaardag bewust beleven en vieren. Ze kijkt er al weken naar uit. Alles lijkt in kannen en kruiken. Maar dan slaat een hevige verkoudheid toe. Koorts ontregelt het nog jonge lichaam. Diagnose: ziek. Te ziek om het feest echt lekker te vieren. Te ziek om maandag naar school te gaan. De met zorg bereide traktatie staat doelloos in de keuken. Althans zo lijkt het. Onze dochter is er een van het praktische soort. Als de jarige niet kan, kan de traktatie wel naar school. Zonde om weg te gooien, want als de kleine beter is, is de traktatie over de datum. Dus, mogen de klasgenootjes alvast genieten, de jarige meldt zich later wel weer.
Het werk voor de SSBA nadert de schooljaarlijkse pauze. Voor de kerstvakantie nog wat zaken afhandelen, dan kan de vakantie beginnen. Zover is het nog niet. Het lijkt wel of er op dergelijke momenten nog van alles moet. Opeens is het drukker dan verwacht. Maar goed, de vrije dagen lonken.
’s Avonds de repetitie van het Jacobuskoor. De generale. Zaterdag zullen we zingen in het zorgcentrum Jacobus in Oude Wetering bij de kerstviering voor de bewoners van het huis. Zondag, Eerste Kerstdag, zullen we zingen in de viering van 11:00 uur, dan in de Jacobuskerk. Als amateur kerkmusicus dirigeer ik zo af en toe het koor als de dirigent verhinderd is. Omdat dat Nieuwjaarsdag het geval zal zijn, neem ik tijdens de repetitie even het stokje over. Het gaat goed. Het koor is op dreef. Ik vind het altijd weer leuk om te doen.
Woensdag oppassen bij onze kleindochter in Arnhem. Reizen geen probleem, zeker niet als je daardoor een dag met de kleine meid kunt optrekken.
Donderdag een laatste dag werken op kantoor. Alles klaar om het nieuwe jaar direct te kunnen starten. ’s Avonds naar het kerstconcert van Scala. Ben benieuwd hoe het gaat. Vorig jaar was het niet geweldig. Met hun nieuwe dirigent schijnt het een stuk beter te gaan. Dat blijkt het geval. De leden vormen een muzikale eenheid, die toont er plezier in te hebben. Zowel visueel als auditief is het een genot om mee te maken. Er zit weer muziek in.

Vrijdag. Leden van het CDA in de afdeling Kaag en Braassem krijgen een kerstkaart. Bestuur en fractie bezorgen de kaarten met een persoonlijke wens bij de leden. Vele handen maken licht werk: iedereen krijgt een aantal dat te overzien is. Nadat de kaarten zijn geschreven gaan de wandelschoenen aan en worden de kaarten bezorgd.
Aan het eind van de ochtend naar onze kleindochter in Hazerswoude. Zij is weer zodanig opgeknapt dat zij naar school is gegaan. Twaalf uur sluit de school voor de kerstvakantie. Opa en oma staan bijtijds klaar om haar op te halen.
Als de avond valt worden de laatste voorbereidingen voor  de kerstdagen doorgenomen. Alle boodschappen zijn in huis. De taken verdeeld. Alles onder controle. Dat wil zeggen, Ria is haar stem al de hele dag kwijt. Zo kan zij natuurlijk niet zingen. Hopelijk is dat morgen over.
Zaterdag. Na het ontbijt de kerstkleding aan. Op naar het kerstfeest in verzorgingstehuis Jacobus. Heerlijk om bij te dragen aan het feest voor hen die langzaam uit de samenleving groeien. Tijdens de viering bedenk ik mij hoe vaak zij kerstmis al hebben meegemaakt, gevierd. Hoe was het in de jeugd van een hoogbejaarde? Hoe verging het hen tijdens de Tweede Wereldoorlog? En nu, nu zij hoog bejaard zijn, dement wellicht, in ieder geval hulpbehoevend, hoe ervaren zij het nu?. Wat betekent kerstmis voor hen. Ik besluit het hen niet te vragen. Ik zie dat ze er van genieten, zeker als we later gezamenlijk koffie drinken. Het is goed zo.
’s Middags 16:15 melden Ria en ik mij aan de Sprengkerk in Oude Wetering. De Protestantse gemeente en de katholieke H. Franciscusparochie hebben een herdertjestocht georganiseerd. Het kerstevangelie in verschillende onderdelen door vrijwilligers uitgevoerd. Onderweg van kerk naar kerk (van Sprengkerk naar Jacobuskerk) lopen ouders met kinderen door de wijk. Een goed georganiseerd evenement. Erwtensoep, broodjes met knakworst aan het begin en beschuit met geboortemuisjes en limonade aan het eind. Geweldig. Mooi als kinderen na zo’n tocht het kerstverhaal horen. Ontegenzeggelijk hebben ze er nu beelden bij. Die hebben ze kort daarvoor nog gezien. Mooi zo in een tocht langs conservenpotten met kaarslicht onderweg op straat, op weg naar kerstmis in de kerk. Een schitterend gegeven.
Het kan kerstmis worden. De oplettende lezer heeft gemerkt dat er geen woord politiek in dit blog is terecht gekomen. Dat klopt. De raad is met reces. Het politieke handwerk ligt even stil. Na de nieuwjaarsreceptie van de gemeente op donderdag 5 januari gaat het verhaal weer verder.
Ook van mijn kant wens ik alle lezers goede en gezellige kerstdagen en een mooie jaarwisseling met een goed begin van 2012.

Henk Hoek

fractielid