Het CDA kiest voor armoedebeleid dat activerend is voor wie nog kan werken en dat toereikend is voor wie dat niet meer kan. We zoeken daarin voortdurend de samenwerking met het bedrijfsleven en het maatschappelijk middenveld, zoals kerken, levensbeschouwelijke organisaties, vrouwengroepen, gehandicaptenorganisaties, migranten- en de voedselbank. Ook goede afspraken met woningcorporaties en kredietverlenende instanties zijn van belang voor een lokaal programma.

Mensen met een inkomen tot 120% van het minimum moeten een tegemoetkoming krijgen voor bijzondere kosten als gevolg van chronische ziekte of handicap.

Het CDA wil het beleid ter voorkoming van sociaal isolement handhaven. Daaronder valt onder meer kwijtschelding van Onroerende Zaak Belasting (OZB) en andere heffingen en tegemoetkoming voor deelname aan sociale activiteiten, waaronder sport en cultuur, van zowel de betrokkenen zelf als van hun kinderen. We richten ons daarbij vooral op mensen met een minimuminkomen tot 120% van het sociaal minimum.