Onduidelijk is of precarioheffing wel 1,3 miljoen gaat opleveren en of het geen verkapte lastenverhoging is voor onze inwoners vanwege doorbelasting van de heffing in bijv. de watertarieven. De CDA-fractie vindt het net zo iets als ”ik koop een staatslot, weet nog wel niet wanneer de trekking is, maar ik raam alvast de hoofdprijs maar”. Uiteindelijk hebben we het toch geaccepteerd omdat de financiële risico’s ondervangen worden in de motie 10 miljoen ombuigen.

Tijdens de raadsvergadering  van 8 november 2011 was de vaststelling van de programmabegroting 2012 – 2015 aan de orde. De programmabegroting behelst  in feite de financiële vertaling van de beleidsvoornemens zoals die bij de kadernota inhoudelijk zijn afgewogen en toen tot besluitvorming hebben geleid. Niettemin had het college in strijd met deze ook door haar onderschreven uitgangspunten de gelegenheid te baat genomen de raad te confronteren met een aantal nieuwe voornemens, die naar onze opvatting en van vrijwel alle overige fracties eerder aan de raad hadden dienen te worden voorgelegd. Met name gold dit voor het feit dat het college in de programmabegroting aan de batenkant nu reeds uitgaat van de opbrengsten van precariobelasting ad € 1,3 miljoen terwijl de raad inhoudelijk nog de afweging moet maken of hij überhaupt wel tot invoering van een dergelijke belasting wil overgaan. Dat leidde bij onze fractie tot spontaan de opmerking:

ik koop een staatslot, weet nog wel niet wanneer de trekking is, maar ik raam alvast de hoofdprijs maar”.

Of uiteindelijk de raad overgaat tot het invoeren van precariobelasting is geenszins zeker. Immers, de invoering van een dergelijke belasting leidt – vanwege het feit dat nutsbedrijven dit in hun tarieven doorberekenen - zondermeer  tot lastenverhoging voor onze burgers en komt dus in strijd met de uitgangspunten van het collegeprogramma. Bovendien is ook bij benadering niet aan te geven wat eventueel de netto-opbrengst zou zijn. Tenslotte bestaat onzekerheid over de vraag of gemeenten in de toekomst een dergelijke belasting wel mogen blijven heffen. Een wetsontwerp om deze bevoegdheid de gemeenten te ontnemen wordt namelijk voorbereid.  Wij hebben in ons betoog aangegeven je dat met het op die manier sluitend  maken van een begroting  in feite de raad en de burgers op het verkeerde been zet en dat  over dat onderdeel van de programmabegroting eigenlijk geen besluit genomen zou kunnen worden. Daarmee zou een gat in de begroting ontstaan van €1,3 miljoen waarvoor het college met nieuwe dekkingsvoorstellen zou moeten komen.

Uiteindelijk hebben we ons niet meer tegen dit punt verzet omdat  dit risico kan worden verwerkt bij de uitvoering van een motie die na enig beraad met alle fracties unaniem werd aangenomen . In deze motie heeft het college de opdracht gekregen bij de kadernota 2013 te komen met ombuigingsscenario’s met een mogelijke omvang van €10 miljoen, uit te werken bij de Kadernota 2013 en deze te zoeken binnen alle begrotingsprogramma’s  .

Wat de raad , maar ook het college naar onze mening wel  ter harte moet nemen is dat beter op de tijdsplanning en de procesgang moet worden gelet waarlangs door het college aangeboden raadsstukken worden geleid, opdat zaken in de juiste volgorde aan de orde kunnen komen.     

De fractie Leo Caniels/Wim Bussink