Het CDA streeft naar een gezonde financiële gemeentelijke huishouding; de uitgaven van de gemeente dienen haar inkomsten structureel niet te boven gaan. Uitgangspunt van het CDA is een sluitende en doelmatige begroting en een sobere en effectieve besteding van middelen. Het CDA kiest voor een terughoudend beleid ten aanzien van het verhogen van de gemeentelijke belastingen. Bij het opstellen van de jaarlijkse begroting zullen de uitgaven moeten worden aangepast aan de verwachte inkomsten. Bepaalde plannen, hoe wenselijk ook, kunnen daardoor tijdelijk dan wel structureel niet (meer) worden uitgevoerd. De noodzaak om meer uit te geven dan het inflatiepercentage moet van een heldere verantwoording voor de burger vergezeld gaan.

Gemeentelijke tarieven en heffingen dienen waar mogelijk kostendekkend te zijn, ook als dit een stijging tot gevolg kan hebben. Deze worden bij voorkeur via het profijtbeginsel geheven. Voor burgers op of rond het bestaansminimum geldt, binnen de wettelijke mogelijkheden, het kwijtscheldingsbeleid. Het CDA kiest ervoor om door tariefdifferentiatie de ontwikkeling van de lastendruk tussen woningen en niet-woningen te spreiden. Het voorkomen van het interen van de algemene reserve is uitgangspunt, al is het alleen al om in een tijd van economische neergang enige speelruimte te hebben. Uit de algemene reserve kan, met uitzondering van dat deel dat als reservebuffer dient, een bestemmingsreserve worden gevormd, waaruit de lasten van nieuwe investeringen/uitgaven worden gedekt. De overige reserves en voorzieningen dienen jaarlijks getoetst te worden of het doel waarvoor ze zijn gevormd nog bestaat en of de reservering voldoende is.