vrijdag 29 juli 2011
Column Jolanda Schneider - fractievoorzitter CDA Maasdonk
Mensen vragen me wel eens waarom ik niet eenvoudig ‘ja’ of ‘nee’ antwoord op de vraag of Maasdonk moet fuseren met Bernheze. Zo ingewikkeld kan dat toch niet zijn. Immers we hebben een klein jaar geleden besloten intensief met elkaar te gaan samenwerken om te bezien of een fusie wellicht tot de mogelijkheden behoort. En we hebben in de afgelopen maanden met elkaar besproken op basis van welke criteria we een afweging zullen maken. Akkoord, je kunt vanuit verschillende politieke invalshoeken de uitkomsten nog anders interpreteren. Maar als de resultaten van de samenwerking van het afgelopen jaar binnenkort bekend zijn en er is zicht op de financiele gevolgen van de verschillende scenario’s, dan kun je toch een conclusie trekken?
Ja en nee, wat mij betreft. Ik hoop van harte dat de resultaten van de samenwerking van het afgelopen jaar positief zijn en perspectief bieden voor de tijd die komen gaat. En eigenlijk heb ik daar ook alle vertrouwen in gelet op de tussentijdse berichten die we hebben ontvangen. Natuurlijk hebben Maasdonk en Bernheze elkaar heel veel te bieden en kunnen we gezamenlijk beter smoel en invulling geven aan het groene hart tussen Den Bosch, Oss en Uden/Veghel. Laten we vooral doorpakken!
Mijn aarzeling heeft alles te maken met mijn overtuiging dat de wereld om ons heen steeds in beweging is en dat dientengevolge een ‘status quo’ altijd achterhaald is. De grootste valkuil waar we in kunnen stappen is te veronderstellen dat een eventuele samenvoeging van Maasdonk en Bernheze een eindstation is. Samenwerken of een fusie kan nooit een doel op zich zijn. Het is fantastisch als de linksbuiten en de spits elkaar blindelings weten te vinden, maar zonder aansluiting met de rest van het elftal ontstaat er geen winning team. Of een ander voorbeeld: twee cabaretiers kunnen een briljante act hebben uitgedacht, maar het succes ervan staat of valt met de interactie met het publiek. Let wel: iedere avond weer een ander publiek.
Zoeken naar een nieuwe status quo heeft in mijn opinie dan ook geen zin. Je blijft achter de feiten aan lopen omdat je je niet verhoudt tot de omgeving die in beweging is. De uitdaging is juist om ook te bewegen en in beweging te blijven. Dat gaat het best als je je goed voelt, als je in balans bent en in je kracht staat. Je moet je er bewust van zijn wat er om je heen gebeurt, zodat je daarop kunt anticiperen, meebewegen of juist tegengas geven.
Ik kan niet anders dan blijven benadrukken dat de samenwerking en mogelijke fusie van Maasdonk en Bernheze belangrijk is, omdat we elkaar kunnen versterken en samen krachtiger zijn. Bovendien vermindert het de kwetsbaarheid van twee relatief kleine afzonderlijke gemeenten. Als we dat goed doen werpt dat zijn vruchten af richting onze inwoners, verenigingen, ondernemers en alles waar we als gemeente voor aan de lat staan. En tegelijkertijd moeten onze luiken open naar de regio. Om de grote uitdagingen waar we als gemeente voor staan (bedrijventerreinen, werkgelegenheid, jeugdzorg, vergrijzing, vitaal platteland) in gezamenlijkheid op te pakken.
