Elke vrijdag staat het Monseigneur Zwijsenplein in Kerkdriel weer vol met marktkooplui die hun waren aan de man brengen. Altijd weer een mooi gezicht. De laatste jaren is het er echter minder druk dan in de jaren dat ik elke week naar school mee mocht naar opa en oma in Kerkdriel. Als wij naar de markt gingen stond mijn opa ons altijd op te wachten bij het bankje tegenover het standbeeld. De laatste nieuwtjes werden snel uitgewisseld. Opa nam afscheid en liep met ons mee terug naar huis. Tijdens de koffie kwamen de verhalen voorbij. Ze gaan t plein helemaal veranderen. Dat was een van die nieuwtjes die eens in de zoveel tijd voorbij kwam. Het leek bij een mythe te worden, toen dan eindelijk toch de eerste echte aanzetten voor vernieuwing gemaakt werden. Gelukkig blijft de markt op zich zoals het was met het prachtige oude gemeentehuis op het uiteinde. De mark op vrijdag zal ook niet zomaar verdwijnen. Al was het maar voor de klets die er te halen is. Ik kan me Kerkdriel simpelweg niet voorstellen zonder mèrt. De markt is op vrijdag het epicentrum van koopjes maar ook zeker van deddel.