GroenLinks noemt sluiting Nij­meegse ijsbaan serieuze optie.
  Uit onderzoeksrapport blijkt: Triavium is alleen rendabel te krijgen als gemeente er jaar­lijks tonnen bij doet.
  Wurgcontract van 35 jaar is grootste probleem.
 door Harm Graat NIJMEGEN – Sluiting van de Nij­meegse schaatshal Triavium moet serieus worden overwogen. Dat stelt GroenLinks in Nijmegen naar aanleiding van een onderzoek naar de financiële situatie van de ijsbaan. Conclusie: de exploitatie is nooit rendabel te krijgen, de ge­meentelijke subsidie zal moeten worden opgeschroefd van 1, 1 mil­joen naar 1,5 miljoen euro per jaar. „En waarschijnlijk zal dat bedrag nog veel hoger uitvallen, want de energiekosten stijgen ook hard”, zegt GroenLinks-raadslid Miesjel Spruit. „Wij vinden dat niet meer uit te leggen aan de Nijmegenaren, het is onverantwoord.”
  Groot probleem: uit het onder­zoeksrapport blijkt dat de gemeen­te vast zit aan een huurcontract dat nog doorloopt tot 2033. Zelfs als de boel op slot gaat, is het stads­bestuur verplicht om jaarlijks 9 ton over te maken aan eigenaar T&L Vastgoed. Spruit: „Daarom vinden wij dat ook andere opties tegen het licht gehouden moeten worden. Wat kun je nog meer met die hal? Wij voelen er in ieder ge­val weinig voor om er tonnen per jaar bij te doen.”
  Alle Nijmeegse politieke partijen zijn geschrokken van het ‘ wurg­contract’ dat in 1998 blijkt te zijn afgesloten, toen nog met ontwikke­laar ICE. Die nam de ijsbaan, waar twee jaar na de opening al sprake was van miljoenentekorten, over voor 9 miljoen euro. De gemeente huurde de ijsbaan vanaf toen; on­duidelijk is of de politiek destijds wist dat de gemeente een contract voor 35 jaar aanging. Wethouder Paul Depla spreekt van een ‘zeer vervelende erfenis uit het verle­den’. Toch is sluiting wat hem be­treft een slechte keuze. „Dat zou doodzonde zijn. Dan gooi je per jaar 9 ton weg en heb je niks. Voor 6 ton meer heb je tenminste nog een mooie schaatsvoorziening.”
Op de gezelligheid van het complex valt mis­schien wat af te din­gen en ja, het parkeren is er prijzig. Maar vriend en vijand zullen beamen: ijshal Triavium, voorzien van ijshockeyveld, fun­baan voor de jeugd en fraaie maar iets te korte baan ( 333 meter in plaats van de gebruikelijke 400) is een geweldige accommodatie.
  Open van half september tot half april, langer dan waar ook in Ne­derland. Bron van plezier voor 150.000 tot 225.000 schaatsliefheb­bers per jaar. Toch windt onder­zoeksbureau Grontmij/ Marktplan er in haar recent verschenen rap­port geen doekjes om: Triavium, nooit echt hersteld van de brand van 2006, is met geen mogelijk­heid rendabel te maken. Er moet geld bij. Veel geld: de 1,1 miljoen euro subsidie die de gemeente er nu in steekt, moet omhoog naar ongeveer 1,5 miljoen. Per jaar. Ter vergelijking: dat is ongeveer even­veel als er naar de Stadsschouw­burg en De Vereeniging gaat.
  Het is niet alles. Om een nieuwe start te maken met Triavium, moet het negatieve eigen vermo­gen (in 2008 geraamd op 593.000 euro) worden aangevuld en die­nen de tekorten van 2009 en 2010 te worden weggewerkt ( respectie­velijk 388.800 en dik 330.000 eu­ro).
  En het is bovendien zeer onze­ker of de gemeente de lening van 500.000 euro aan Triavium BV (de gemeente is feitelijk zelf eigenaar van deze exploitant van de schaats­baan) ooit terugziet. Tel dat eens bij elkaar op, in tijden waarin de gemeente rigoureus zal moeten snoeien in de subsidies van tal van Nijmeegse verenigingen.
  Het probleem van Triavium in een notendop: de vaste lasten zijn te veel te hoog. Dat werd kort na de start in 1996 al geconstateerd, al­dus Grontmij/ Marktplan. En: ‘ Het idee was dat de ijshal zomers een ideale evenementenhal zou zijn.
  Al in de voorbereidingsfase van de realisatie van het Triavium verliep die prognose niet goed.’ Het zat op meer fronten tegen: de bouw kende problemen en de be­zoekersaantallen waren veel te rooskleurig ingeschat. In 1998 was er al een financieel gat geslagen van 3,7 miljoen gulden. ‘Het moet in die tijd geweest zijn’, schrijven de onderzoekers, ‘dat het aanneme­lijk was om Triavium te verkopen en daarna weer terug te huren. De koper zou het gebouw verder ver­volmaken zodat het concept Tria­vium beter zou renderen.’ Over dat laatste schrijven ze, in be­dekte taal: ‘Het is twijfelachtig of de ontwikkelaar wel geïnvesteerd heeft om Triavium multifunctio­neel inzetbaar te maken.’ Wethouder Paul Depla, destijds raadslid, wijst erop dat koper ICE een hotel en megabioscoop bij de schaatshal wilde bouwen. „Maar in 2002, bij de vorming van het linkse college van B en W, is dat plan geschrapt.”
  Nu constateren de onderzoekers dat milieuregels en het bestem­mingsplan nauwelijks (zomer)eve­nementen bij Triavium toestaan.
  Samen met het in 1998 afgesloten huurcontract, dat een ongekend lange looptijd van 35 jaar blijkt te hebben en nu ieders wenkbrau­wen doet fronzen, houden die re­gels Triavium en de gemeente in een wurggreep. Voor B enWis er maar één optie: doorgaan. Met extra geld erbij. En ondertussen hopen dat er in de regio geen ijs­baan bijkomt. Want dat zou, aldus de onderzoekers, voor Triavium ‘fataal’ kunnen zijn. Depla: „We moeten verder. Gemakkelijke op­lossingen zijn er niet.”