Feitenrelaas

·        Mauro, geboren 12/11/1992, is in 2003, kwam op 11-jarige leeftijd, als alleenstaande minderjarige vreemdeling (AMV) naar Nederland. Oudere zus en enkele broers waren toen al in Nederland.

·        Verblijft vervolgens een half jaar illegaal bij zijn zus, die hem daarna bij de politie brengt en hem daar achterlaat.

·        Mauro vraagt (in 2003) vervolgens asiel aan. Een beslissing op dit verzoek is in 2004 ingetrokken i.v.m. gebrekkige kwaliteit van tolk en gehoor. In 2005 klacht tegen uitblijven beslissing. Na nieuw gehoor aanvraag in 2006 afgewezen. In 2007 afwijzing van beroep en hoger beroep.

·        Onder voogdij van NIDOS verblijft Mauro sinds augustus 2003 bij pleeggezin.

·        Uit de stukken blijkt dat Mauro een moeder in Angola heeft (onduidelijk blijft of de vader te traceren was/is). Met zijn moeder had hij, naar eigen zeggen, spaarzame en moeizame telefonische contacten.

·        Die verzoeken zijn (volgens de regels terecht) afgewezen, omdat er ouders in Angola zijn en niet is aangetoond dat Mauro van hen niets meer te verwachten zou hebben. Hij heeft namelijk nog steeds contact met zijn moeder.

·        In april 2008 heeft DT&V het terugkeertraject voor Mauro opgestart. In juli 2009 was er een toezegging van de Angolese autoriteiten voor afgifte van een LP voor Angola.

·        De pleegouders hebben twee keer (in 2007 en in 2009) een adoptieverzoek ingediend, terwijl zij wisten dat de Nederlandse overheid (DT&V) bezig was met terugkeer naar Angola.

·        DT&V heeft vastgesteld dat er onvoldoende medewerking aan terugkeer was.

·        Beide adoptieverzoeken zijn afgewezen omdat er een biologische moeder in Angola is, met wie Mauro contact had/heeft en waarvan niet duidelijk was dat hij van haar ‘niets meer te verwachten zou hebben’ en waarbij niet is gebleken dat de biologische ouder(s) instemde(n) met adoptie c.q. waarbij niet is vastgesteld dat de moeder afstand heeft gedaan, dan wel zou willen doen (dit zijn criteria bij adoptie).

·        Op diverse elkaar opvolgende bewindslieden is een beroep gedaan om toepassing van de discretionaire bevoegdheid i.v.m. ‘schrijnende omstandigheden’.

·        12 november 2009: aanvraag verblijfsvergunning voor ‘uitoefening gezinsleven’. Afgewezen. Bezwaar ongegrond verklaard. Daartegen ingesteld beroep door rechter gegrond verklaard rechter stelt (4 oktober 2010) dat Mauro verblijfsvergunning moet krijgen.

·        De rechter baseerde zich op enkele rapporten van deskundigen. Die rapporten waren vnl. gebaseerd op informatie die afkomstig was van Mauro zelf.

·        De Raad van State stelt minister op 16 juni 2011 in hoger beroep in het gelijk en stelde dat er op de Nederlandse staat geen positieve verplichting rust om aan Mauro een verblijfsvergunning te verlenen o.g.v. art. 8 EVRM, mede gezien het gegeven dat het met de pleegouders opgebouwde gezinsleven is ontstaan onder de omstandigheid dat iedereen wist dat de verblijfsstatus precair was.

Actties vanuit de politiek

·        3 augustus 2009: brief van Hirsch Ballin aan pleegouders Mauro dat hij geen gronden ziet voor toepassing van zijn discretionaire bevoegdheid.

·        3 september 2009: brief Ger Koopmans aan staatssecretaris Albayrak met verzoek om gebruik discretionaire bevoegdheid.

·        2 november 2009: brieven van staatssecretaris Albayrak aan SP, PvdA en CDA (Koopmans) met afwijzing van verzoek om toepassing discretionaire bevoegdheid. 

·        11 oktober 2010: brief  SP/PvdA aan minister Leers met verzoek om aandacht. Minister verwijst in antwoord van 25 november 2010 naar door hem ingesteld hoger beroep bij Raad van State.

·        27 november 2010: brief Ger Koopmans aan minister Leers met verzoek om gebruik discretionaire bevoegdheid. Afgewezen.

·        Op 23 juni 2011: brief SP, mede namens CDA-, PvdA-, GL-, D66- en CU-fractie, aan minister Leers, met verzoek discretionaire bevoegdheid te gebruiken. Bij brief van 19 september 2011 Afgewezen.

Uitgangspunten beleid AMV’s

·        Voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen geldt dat als er in het land van herkomst ouder(s) en/of familieleden, of vervangende opvangvoorzieningen zijn, men terug kan en moet.

·        In Angola is vervangende opvang aanwezig in de vorm van een opvangtehuis dat mede met Nederland geld is opgezet.

·        Op grond van deze omstandigheden (ouder + opvanghuis) kunnen en moeten AMV’s als Mauro terugkeren naar Angola.

·        Deze beide elementen staan ook in het CDA-verkiezingsprogramma en in het regeerakkoord (dat direct aansluit op het CDA-verkiezingsprogramma):

CDA-verkiezingsprogramma, par. 2.3.10:

Alleenstaande minderjarige vreemdelingen moeten zoveel mogelijk worden herenigd met hun ouders of familie in het land van herkomst. Het traceren van ouders en familie moet worden geïntensiveerd. Als terugkeer niet mogelijk is, omdat er geen ouders of familieleden (te traceren) zijn, moeten in de landen van herkomst opvangvoorzieningen worden opgezet waarnaar deze minderjarigen kunnen terugkeren.

Regeerakkoord:

Regeerakkoord: Bij de komst van alleenstaande, minderjarige vreemdelingen richt de inzet zich maximaal op zo spoedig mogelijke terugkeer onder de voorwaarde van lokale opvang. Daarvoor is het nodig dat uit het budget voor Ontwikkelingssamenwerking investeringen plaatsvinden in extra lokale opvang zoals weeshuizen. Verder wordt ingezet op aanpassing van de EU-terugkeerrichtlijn (2008/115) terzake.

Overwegingen inzake Mauro

·        Het CDA-verkiezingsprogramma..

·        CDA-lijn is de afgelopen  20 jaar altijd geweest:

- de Kamer moet niet praten over individuele gevallen, maar die overlaten aan de minister.

- Als wij voor een individuele zaak aandacht aan de minister vragen, met het verzoek om te bezien of toepassing van de discretionaire bevoegdheid mogelijk is, dan is het aan de minister om dat wel of niet te honoreren.

- In de beslissing van de minister treden wij dan verder niet en accepteren die.

·         Het staat Mauro nu vrij een aanvraag voor een machtiging voor voorlopig verblijf in te dienen, gericht op een verblijf in Nederland voor studiedoeleinden. Vanuit het UAF (Stichting voor Vluchteling Studenten), is al financiële steun toegezegd zodat Mauro een studie kan volgen. Met die financiële steun is aan een belangrijke voorwaarde voldaan om voor studie toegelaten te worden. Het CDA heeft de minister verzocht om een eventuele aanvraag van Mauro voor studie zo snel mogelijk af te handelen opdat Mauro het perspectief wordt geboden om zijn verblijf in Nederland voort te zetten.