Zaterdag voorafgaande aan de provincial verkiezingen reed ik mee in de verkiezingsbus van het CDA. Een van de plaatsen die wij daarbij aandeden was Epe. Flyerend in het winkelcentrum kwam ik in gesprek met een mij onbekende meneer. Hij vertelde dat hij mij herkende. “U bent wethouder in Oldebroek”. “ Zo” , zei ik “ dat is toch wel verrassend, dat u in Epe de wethouder van Oldebroek kent”. Hij vertelde dat hij een commissievergadering had bijgewoond in Oldebroek en dat ik daarbij in functie was geweest. “En welk onderwerp bracht u dan naar Oldebroek? “ Het waren de windmolens in Hattemerbroek geweest. Hij had de commissievergadering bijgewoond als sympatisant van de buurtvereniging die tegen plaatsing van windmolens was. Welke buurtvereniging dat was geweest kwam er niet meer uit, want meneer moest weer verder. Mij zette de ontmoeting met deze, overigens heel aardige meneer, toch wel wat aan het denken. Wie zijn eigenlijk de tegenstanders op de tribune?

In de afgelopen weken ontving ik ook brieven van tegenstanders.  Omdat ik vind dat je klachten altijd serieus moet nemen besloot ik bij deze mensen langs te gaan. Ik belde een aantal van hen op om een afspraak te maken.  Het eerste gesprek ging ongeveer als volgt: “ Dag meneer, U spreekt met Nicolet Hoorn”. “ Ik ken u niet”. “ Oh, dat is vreemd, want u heeft mij wel een brief geschreven, op mijn huisadres nog wel”. “ En waar ging dat dan over? “ “Over windmolens”. “ Ah ha……., ja daar heb ik heel veel brieven over verstuurd. Ik heb wel 25 brieven verstuurd”. ”Ik ben wethouder in Oldebroek en ik wilde graag eens even bij u langskomen om uw situatie goed te kunnen bekijken. Mag dat? “  “ Ja, dat mag wel…. Maar dat schikt voorlopig niet, want…… En wilt u dan bij mij thuiskomen of daar waar de windmolens komen?”  “ Nou, eigenlijk wil ik beide wel graag met u bekijken, dan kan ik ook goed zien wat de effecten voor u zijn.” “ “ Ja, maar bij mij zie je ze eigenlijk niet, want er zit nog een heel bos tussen”  “Oh. Maar u heeft wel bezwaar gemaakt. Dat doet u niet voor niets. Dan zult u toch problemen verwachten”.  Er ontspon zich een alleraardigst gesprek waarbij de briefschrijver meldde dat hij vooral gehandeld had op verzoek van een mevrouw, echtgenote van een mij bekende bezwaarmaker. Deze briefschrijver meldde mij dat actiegroepen van alle tijden zijn; dat er in 1600 en zoveel ook al actiegroepen tegen de molens waren die de polders droogpompten. Nu hebben die molens een beschermde status. Hij relativeerde zelf zijn bezwaren. We namen afscheid zonder een bezoekafspraak te plannen. Waarbij ik het geuidsaspect als aandachtspunt noteerde.

En zo verging het mij die middag vaker. Mensen die verrast zijn dat de wethouder zelf terugbelt  op een bezwaarbrief. Dat wel waarderen. Maar ik heb nog steeds geen bezoekje kunnen plannen, omdat de mensen dat niet nodig vinden of vooral op verzoek van anderen hebben geschreven. Wel levert het interessante statements op. Een meneer meldde dat hij vond dat windmolens te weinig energie opleveren. “ Je kunt beter een kerncentrale bouwen” Enigzins verbaasd vroeg ik of ik het goed begreep dat ik geen bezwaarbrief van hem hoefde te verwachten als er een kerncentrale gebouwd zou worden in Hattemerbroek. Dat had ik goed begrepen.  Er zijn ook mensen die zeggen dat er een ondernemer met geld is die veel wil verdienen en “ dat wij daarom allemaal tegen die dingen aan moeten kijken”. De gunfactor dus. Een persoon reageerde op de presentatie van de heer van Werven in de commissievergadering, waarbij een filmpje van Al Gore werd vertoond. “ Grote onzin. Je kunt het klimaat niet veranderen. Wel het milieu!”  Dat is een doordenker.