Jonkheer De Savornin Lohman (1837-1924) was de politiek leider van de CHU na haar oprichting in 1908. Hij zat 42 jaar in de Tweede Kamer met een kleine onderbreking vanwege een ministerschap van Binnenlandse Zaken in het kabinet-Mackay. Lohman was een van de vooraanstaande en bepalende politici in deze tijd. Onderwijs, kiesrecht en justitie waren zijn specialiteiten. Hij zette zich samen met Kuyper en Schaepman in voor de financiële gelijkberechtiging van bijzonder en openbaar onderwijs.

In 1894 kwam het rond de verkiezingen tot een conflict met Abraham Kuyper over een kiesrechtvoorstel. Lohman keerde zich tegen het voorstel terwijl Kuyper er voor was. Lohman. Bij het conflict speelde ook mee dat Lohman een andere visie had op de rol van de politiek leider en vrijheid wenste voor individuele Kamerleden bij het bepalen van hun standpunt. Na het conflict werden twee afzonderlijke fracties gevormd. Lohman werd voorzitter van de Vrije Antirevolutionaire Partij die in 1908 werd omgevormd tot de Christelijk Historische Unie. Lohman was ook partijvoorzitter van de CHU en hoofdredacteur van het christelijk-historische dagblad De Nederlander.