Carl Romme (1896-1980) was na de Tweede Wereldoorlog 15 jaar lang politiek leider, lijsttrekker en fractievoorzitter van de KVP. Hij domineerde samen met PvdA-leider Drees de naoorlogse poltiek.
Al op 25-jarige leeftijd werd Romme in 1921 lid van de gemeenteraad van Amsterdam. Op 29-jarige leeftijd werd hij fractievoorzitter in deze raad. Dat bleef hij 12 jaar. Hij combineerde vanaf 1933 het raadslidmaatschap met het Tweede Kamerlidmaatschap. In 1935 werd hij ook lid van de Provinciale Staten Noord-Holland. In 1937 trad hij als minister van Sociale Zaken toe tot het vierde kabinet-Colijn. In die functie stond hij een actievere werkgelegenheidspolitiek voor.
In de Tweede Wereldoorlog was Romme geïnterneerd in gijzelaarskamp St. Michielsgestel.
Na de oorlog werd hij fractievoorzitter en politiek leider van de KVP. Dat bleef hij tot 1961 toen hij om gezondheidsredenen terugtrad. Romme was meerdere keren kabinetsinformateur.
Na zijn vertrek uit de actieve politiek werd hij lid van de Raad van State.
