Dries van Agt (1931) was de eerste politiek leider, lijsttrekker en premier van het CDA. Hij vervulde 11 jaar lang, van 1971 tot 1982 een cruciale rol in de Nederlandse politiek. Van Agt was een kleurrijk politicus die zeer populair was bij zijn achterban.
Van Agt werd minister van Justitie in het kabinet-Biesheuvel. Hij bezette deze post ook in het kabinet-Den Uyl (1973-1977). In dat kabinet was hij ook vice premier. Hij kwam met name in het nieuws door de voorgenomen vrijlating van de Drie van Breda en de discussie over de abortuswet. Hij bracht veel wetgeving tot stand en speelde een bepalende rol bij de afwikkeling van de Molukse gijzelingen in 1975 en 1977. In 1977 viel het kabinet-Den Uyl over onenigheid tussen PvdA enerzijds en KVP en ARP anderzijds over de grondpolitiek.
Van Agt was in 1977 de eerste CDA-lijsttrekker. Hij vatte zijn koers samen als: Wij buigen niet naar links en wij buigen niet naar rechts. Na het mislukken van de formatie PvdA-CDA werd hij premier van een CDA-VVD-kabinet. Met Bestek ’81 probeerde dit kabinet de zware economische crisis te keren. Dit kabinet zat de rit uit Na de verkiezingen formeerde hij een kabinet met de PvdA. Dit kabinet viel in 1982 echter al snel over de financiering het werkgelegenheidsbeleid. De PvdA-bewindspersonen stapten op. Van Agt vormde tot de verkiezingen een rompkabinet met D66. Na de verkiezingen van 1982 trad hij uit de actieve politiek en werd hij Commissaris van de Koningin in de provincie Brabant.
Tussen 1987 en 1995 was hij achtereenvolgens ambassadeur van de EG in Tokyo en Washington.
