Het CDA is een moderne christendemocratische volkspartij. Voor het CDA staat de gemeenschap centraal.

De betrokkenheid van mensen bij hun omgeving, het gezin, de school, de wijk, het bedrijf, de vereniging: dat is het ware draagvlak van de vitale samenleving zoals de provincie Utrecht. Het CDA heeft een geheel eigen plaats in de Provincie Utrecht: Sociaal op sociaaleconomisch gebied, degelijk als het gaat om geld, vasthoudend en appellerend op het terrein van waarden en normen. Het CDA heeft daarover heldere en concrete standpunten. Die standpunten wil het CDA echter niet afdwingen. Besluiten moeten draagvlak vinden in het politiek bestuur om ervoor te zorgen dat zulke besluiten ook duurzaam zijn. Daarom vindt het CDA samenwerking met anderen ook zo belangrijk!

Inspiratiebron                                                                                                                      
Het CDA is geworteld in alle lagen van de samenleving. Daarom biedt het plaats aan veel verschillende mensen. Ons bindt, naast geloof in democratische waarden, de Bijbelse boodschap als grondslag en inspiratiebron bij het zoeken naar oplossingen voor hedendaagse problemen. Het is de boodschap van geloof (geloven dat je de moeite waard bent), hoop (hopen op een toekomst die ons niet ten onder laat gaan) en (naasten)liefde. Het gaat daarbij in ons werk in onze provincie Utrecht steeds om mensen. Menselijk geluk, waardigheid, veiligheid, zorg voor elkaar, respect, gemeenschapszin; dat zijn voor het CDA  constante waarden..

De visie van het CDA
De visie van het CDA wordt verwoord in vier begrippen, te weten: gerechtigheid, gespreide verantwoordelijkheid,solidariteit en rentmeesterschap. Ze hebben een diepe betekenis die wel een korte introductie vraagt:

Mensen leven niet toevallig. Binnen het CDA leeft de overtuiging dat ieder mens in zijn/haar leven een opdracht te vervullen heeft. Dat brengt wederzijdse verantwoordelijkheden met zich mee. Aan de ene kant heeft het individu een opdracht naar de samenleving te vervullen maar tegelijkertijd heeft de samenleving de plicht het individu de ruimte te geven om aan die opdracht nadere invulling te kunnen geven. Dat betekent dat het verrichten van (al dan niet betaalde) arbeid voor een ieder een levensopdracht is. De overheid moet het samenwerken tussen mensen en groepen van mensen stimuleren en zonodig faciliteren. Juist in het samenwerken komen mensen tot hun recht.    

Iedereen moet de ruimte hebben om zich te ontplooien, maar niet iedereen heeft daar voldoende eigen mogelijkheden voor. In dat geval is het omzien naar de zwakkere een plicht voor ieder mens. De mensen met meer talenten, grotere gaven of ruimere materiële mogelijkheden dienen die tevens ten dienste van de naaste in te zetten. Binnen het CDA wordt gesteld dat het inkomen van mensen hen in staat moet stellen in het eigen levensonderhoud te voorzien. Tegelijkertijd moet het ook als een instrument worden gezien om rechtvaardigheid in de samenleving mogelijk te maken. Zo brengt persoonlijk bezit voor een ieder ook een extra verantwoordelijkheid met zich mee ten opzichte van hen die weinig of niets bezitten.

Zorgvuldig omgaan met alles wat ons ter beschikking gesteld is, is niet zomaar een norm. Het geeft uiting aan de wetenschap dat feitelijk alles ons “gegeven” is. Dat betekent dat we zorgvuldig moeten omgaan met de dingen die ons ter beschikking staan. Dat zijn niet alleen onze bezittingen maar ook de sociale verbanden die we opbouwen en onderhouden, de omgeving waarin wij leven (milieu) en de wijze waarop we met kennis en wetenschap, techniek en cultuur, waarden en normen omgaan.