Wat mij aanspreekt aan het CDA.
(door Eveline Tijmstra - fractielid CDA)
(Overgenomen uit de nieuwsbrief van juli 2011)
Wat mij aanspreekt aan het CDA? Het CDA staat voor het nemen van eigen verantwoordelijkheid, maar zorgt ook voor de mensen die ondersteuning écht nodig hebben omdat ze anders niet mee kunnen komen in de samenleving. We moeten het samen doen.
En samen doen betekent dat je van iedereen een bijdrage mag verwachten. Maar samen doen betekent ook vertrouwen in elkaar hebben. Waar ik mij de laatste tijd aan stoor is dat het samen leven niet meer vanzelfsprekend lijkt te zijn. Bij verandering in de directe leefomgeving wordt niet met vertrouwen het gesprek met elkaar aangegaan, maar uiten mensen op alle mogelijke manieren het onrecht dat hun aangedaan wordt. Aangeven dat je het ergens niet mee eens bent is natuurlijk prima. Maar met de anonimiteit en respectloze toon waarop dat tegenwoordig vaak gebeurt heb ik moeite. Argumenten die ik de laatste twee jaar veel gehoord heb: ‘Waardevermindering van mijn huis, ‘overlast van hangjongeren’, ‘ik moet meer gaan betalen’. Het lijkt alleen te draaien om eigen belang en niet meer om het samenleven met elkaar. Toch leveren de discussies bij verandering ook iets op omdat naar voren komt wat mensen belangrijk vinden: Wonen en leefomgeving; het gezin; werk (inkomen). En in de leeftijd van 27 tot 45 jaar ben je ook met deze onderwerpen volop bezig: je gaat op jezelf wonen, kinderen worden geboren en je bent bezig met je carrière. Waar staat het CDA in Purmerend voor op deze gebieden?
Het CDA vindt het van groot belang dat mensen betrokken worden bij veranderingen die de leefbaarheid in de buurt of wijk betreffen. Op deze manier wordt het gesprek met elkaar aangegaan en zal blijken dat iedereen andere belangen en meningen heeft. Gezamenlijk kan er naar de beste oplossing gezocht worden.
Voor het CDA is het familie- en gezinsleven van groot belang. Ouders hebben opvoedkundige taken en brengen kinderen door middel van normen en waarden verantwoordelijkheden bij. Een goede opvoeding heeft een positieve uitwerking op het functioneren en het vinden van een eigen plek in de samenleving.
Daarom moet het gezin, zo nodig, steun kunnen krijgen van de overheid. De regie van de gehele keten van jeugd- en gezinsbeleid moet bij de gemeente liggen, deze overheidslaag staat het dichtste bij de burgers.
Werk is de beste vorm van sociale zekerheid. In eerste instantie hoort het tot de eigen verantwoordelijkheid van burgers om zich in te spannen om werk te vinden. Daar waar kwetsbare burgers het niet redden zonder hulp heeft de gemeente de plicht om ze op weg te helpen.
