Beleidskader welzijn

De Raad van de Deelgemeente Rotterdam Centrum besprak op 13 december jl. het beleidskader voor welzijn 2010 - 2014.

Waarden

Welzijn is van mensen zelf was de titel van de vorige kadernota, nu hebben we welzijn doe je zelf. Taaltechnisch klopt het niet helemaal. Je doet geen welzijn, je werkt aan welzijn. Aan welzijn werk je zelf. Ik zou zeggen aan welzijn werk je samen.

CDA visie, dat je meer samen doet en niet als persoon er alleen voor staat. Welzijn is een collectief goed. De inhoud van portefeuillehouder Masselink (VVD) ademt hier en daar wel die geest ademt als er staat dat 'bewonersorganisaties mensen mobiliseren voor gemeenschappelijk thema’s en verantwoordelijkheids besef'.

Toch zit het er een dualiteit in het stuk. Belangrijke waarden zijn onafhankelijkheid en zelfstandigheid. Dit zijn dit waarden die bij de liberale filosofie aansluiten. CDA vindt dat we ook moeten erkennen dat samenwerking/sociale cohesie/solidariteit (!) van belang zijn. 

Het Rotterdamse hart klopt toch voor iedereen? Dan moet je je daar als overheid ook rekenschap van geven dat men verschillende waarden hanteert en dat je die ook wel in het welzijnsbeleid kan verwerken.De nadruk op zelfredzaamheid kan best gepaard gaan met de uitspraak dat je mensen die zoveel mogelijk in hun omgeving wil laten invullen en dat je als overheid basisvoorzieningen in stand houdt en dat je die definieert.

Activering

De activerende oproep gericht op de persoonlijke verantwoordelijkheid spreekt het overigens wel aan omdat hij impliceert dat je niet te veel afhankelijk moet maken van professionals maar je in eerste instantie moet verlaten op je sociale omgeving en wat je zelf nog kan doen. Dat is dan ook een belangrijk ijkpunt voor het toetsen van het werk van de instellingen. Stimuleren we dat mensen meer zelf gaan doen in samenwerking met hun sociale omgeving? Hoe is, zeg maar het activerende element, in de methodiek en het beleid van instellingen geborgd? Het CDA wil graag de mening van het DB over deze suggestie weten. Is dit een bruikbaar aansturingspunt? Bij het sociaal cultureel werk wordt bijdragen aan zelfredzaamheid als doel gesteld. Niet elke vraag is een hulpvraag, niet elke verzoek om ondersteuning moet worden gehonoreerd.  Hoe werkt dit naar de hele linie door? In het jongerenwerk, ouderenwerk?

Opdrachtgeversschap

Het CDA is het met de portefeuillehouder eens waar zij zegt dat veel is bereikt, m.n. waar het gaat om de eigen aansturende rol van de deelgemeente, het opdrachtgeversschap, die heeft zijn invloed gehad op het opdrachtnemerschap van instellingen, waarbij WENK het loodje heeft moeten leggen en nieuwe aanbieders zijn toegetreden, is het interessant om te kijken waar ze wel goed weten om te gaan met het opdrachtnemersschap. Wat is het beeld over de gehele linie? We hebben het vooral over sociaal cultureel werk en opbouwwerk gehad , maar wat over de maatschappelijke dienstverlening? De schuldhulpverlening? Het sociaal raadslieden werk? Hoe wordt daar de nieuwe rol ervaren van de deelgemeente, het opdrachtgeverschap?

Bezuinigen

Bezuinigingen komen er aan: we moeten de juiste dingen doen en ze goed doen, is het devies.

Het CDA wil de programma’s ontzien die direct bijdragen aan het oplossen van sociale problemen in het centrum. Dat vraagt er om dat wij het welzijnsbeleid in de kern moeten definiëren, wat valt er wel en niet meer onder? Wat draagt duurzaam bij tot verbetering van de positie van de bevolking en wat is minder relevant? Biedt deze nota hiertoe uitgangspunten? Wij moeten basis voorzieningen definiëren.

Wat kan ook door mensen zelf gedaan worden? He CDA noemt als vb de huiswerkklas. Daar gaat 62.000Euro naar toe. Nuttig dat we zoiets hebben maar moet het door professionals worden gedaan? Speeltuinwerk? Waar ligt het zwaartepunt? Enkele voorbeelden. Je kan hier beleidsmatig concentreren maar de uitvoering in vrijwilligers.

Bezuinigingen schudden de traditionele verhoudingen op tussen deelgemeente en subsidie-ontvangers. Dat biedt kansen op vernieuwing.

De nota zit nog veel in spectrum van deelgemeente, instelling en individu. De CDA mist is daar de sociale omgeving. De omgeving doet veel meer dan al het overheidsbekostigde welzijnswerk kan doen. In onze begroting registreren we alleen professioneel betaalde uren. We moeten veel meer kijken naar wat mensen zelf kunnen.

Reden voor het CDA om twee amendementen in te dienen. Het CDA wil in de nota meer aandacht voor de mensen die het welzijnsbeleid het meest nodig hebben en wil ook dat de activering wordt gerelateerd aan de sociale omgeving van mensen.

Voorts vindt het CDA het belangrijk dat het Dagelijks Bestuur de gedachte van basisvoorzieningen uitwerkt. De stad (JOS/SOZAWE) studeert op dit moment op de notie van een basisinfrastructuur voor welzijnsbeleid. Het is verstandig als de DGRC daar in meedenkt.

Bij stemming is de notie van basisvoorzieningen door het DB aangehouden. De andere voorstellen zijn wel overgenomen.

Christof Wielemaker