In onze stad gaat samenleven niet vanzelf. Samen leven is een dagelijkse opdracht, voor alle Rotterdammers. Ieders talent en ieders inzet is daarbij nodig. Niet waar je geboren bent telt, maar wat je bijdraagt aan de samenleving. Niemand mag langs de kant blijven staan, meedoen is de norm.

Alleen met gedeelde waarden en normen kan van echt samenleven sprake zijn. Het gaat om eenheid in verscheidenheid. De overheid en politieke partijen gaan niet over de godsdienstige overtuiging van mensen. Het is aan mensen zélf wat hen ten diepste inspireert en drijft. Wel heeft de overheid te waken over de kernwaarden van de rechtstaat en moet zij optreden tegen hen die hun godsdienstige overtuiging als vrijbrief zien voor gedrag dat tegen die kernwaarden indruist.

Meer dan de helft van de Rotterdammers is van niet-Nederlandse afkomst, verdeeld over meer dan 160 nationaliteiten. Nog steeds spreken te veel Rotterdammers de Nederlandse taal onvoldoende. Iedereen moet met de juf op school een gesprek kunnen hebben over zijn of haar kind en voldoende Nederlands beheersen om collega’s op het werk te begrijpen.