Winsemius in raadsbijeenkomst burgerparticipatie donderdag 9 februari 2012, bron: henk siegers meer foto's
Een hele middag en begin van de avond spreken over één onderwerp: dat overkwam de Raad van T-diel vandaag 9 februari, over burgerparticipatie:
Eerst luisteren naar theorie en praktijk van ambtenaar Ed Stoelinga. Hij legde de vinger op een gevoelige plek: burgerparticipatie levert vaak egoverlies, positieverlies en machtsverlies op. Toch moeten we streven naar een stip op de horizon: het is volstrekt normaal dat burgers initiatieven nemen of meebeslissen. maar bedenk kleine stappen en zorg steeds voor terugkoppeling. We krijgen binnenkort de beschikking over zijn presentatie. Daarna vertelde de oudvoorzitter van de WMO-Raad over de zeer succesvolle samenwerking met de gemeente, en moest Jan Lammert Sijtzema (Jongeren Adsvies Raad) vertellen over een veelbelovend, maar feitelijk mislukt burgerinitiatief: jongerenhuisvesting.
Oud minister Winsemius zette in een ogenschijnlijk licht college uiteen waar het in participatie eigenlijk om gaat. Het onderzoek over dit onderwerp van de WRR, waarvan hij deel uitmaakt, is bijna klaar. Hij onderscheidde drie elkaar overlappende cirkels: beleidsparticipatie, (inspraak) maaatschappelijke participatie (vrijwilligers aanwijzen) en maatschappelijk initiatief, o.m. burgerinitiatief.
Hij beklemtoonde dat participatie gemakkelijk tot misverstanden kan leiden: zo van wij (overheid) bedenken beleid en jullie (burgers) mogen meedoen. Het gaat om mentaal eigendom. Dat moet en kan meer en meer bij de burgers komen te liggen.
In diverse voorbeelden gaf Winsemius aan dat den Haag een verkeerd beeld heeft van het platteland. Voorzieningen die meer dan tien km weg liggen, of zelfs voorstellen voor een dorpshuis in het nabijgelegen andere dorp, zijn bij voorbaat kansloos. En over schaalvergroting en herindeling: Als je boven in de hiërarchie zit, zie je de afstand tot de anderen niet, maar als je onderaan in de hiërarchie zit, zie en voel je die afstand wel.
In een assenstelsel (horizontaal toerusting en verticaal uitdaging) onderscheidde hij vier bevolkingsgroepen: weinig uitdaging, weinig toerusting: de volgzamen. Veel uitdaging, veel toerusting: de verantwoordelijken. Veel uitdaging, maar weinig toerusting: de critici (niet alléén de PVV-stemmer) en tenslotte weinig uitdaging vragend, maar zeer toegerust: de pragmatici. Participatie betekent voor al deze groepen iets verschillends.
Waar vind je je burgers: in de vier k's : kerk, kroeg, kantine en bij de kapper. Daar voegde Wybe Postma, oud schoolhoofd aan toe: en aan het schoolhek, waarop Eelke Hoekstra zei dat zíj naar het hek gingen en de mensen binnen vroegen. Belangrijkste conclusie: er zijn verbinders nodig tussen de k's en de overheid. Op dit onderwerp werd later in een groepsdiscussie van harte aangesloten. Tussen burger en dorp, tussen dorp en gemeente, zijn verbinders nodig. Hierover gaan wij als CDA met de dorpsbelangen aan de praat op 21 februari.
Tussendoor verluchtte Ritsko van Vliet, Leeuwarder goochelaar en nu docent aan de NHL-Hogeschool, de sfeer door ons via kaarttrucjes en hoofddeksels een spiegel voor te houden. Een bijzonder geslaagd symposium, en heel geschikt voor een veel uitgebreider publiek.