- een beleid op basis van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, dat gericht is “Op eigen kracht waar mogelijk, ondersteuning indien nodig”; 

‐ kwaliteit van diensten en voorzieningen in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. 

- een gemeentelijk gezondheidsbeleid dat zich richt vooral op preventie en vroegsignalering van gezondheidsrisico’s, ziekten en aandoeningen onder kinderen en jongeren ; 

- het door de gemeente, samen met scholen, (sport)verenigingen en maatschappelijke instellingen, aanbieden van programma’s die zijn gericht op een gezondere leefstijl van kinderen en jongeren. Ook kerken, ouders en jeugd worden er intensief bij betrokken; 

- een aanpak van drugsproblematiek die is gericht op afkicken en vervolgens resocialisatie van verslaafden in combinatie met bestrijding van overlast en criminaliteit als gevolg van drugsgebruik en – handel. 

- structurele samenwerking tussen zorgaanbieders en zorgfinanciers, zodat gehandicapten via één loket informatie en advies kunnen krijgen; 

- een onafhankelijke klachtenregeling, waarbij gehandicapten zonder angst voor gevolgen wat betreft zorg- en dienstverlening een klacht kunnen indienen over hun zorgaanbieders. 

- De rol van de informele zorg bij de gehandicaptenzorg is groot. Door de inzet van een vrijwilliger ter ondersteuning van de gehandicapte zelf wordt de participatie van de gehandicapte gestimuleerd. Door de inzet van een vrijwilliger ter ondersteuning van de mantelzorger wordt de maatschappelijke participatie van de mantelzorgers gestimuleerd. 

- een gemeentelijk armoedebeleid dat activerend is voor wie nog werken kan, toereikend is voor wie dat niet meer kan en dat ook op langere termijn houdbaar is. Ook mensen waarvan de verdiencapaciteit te laag is voor de reguliere arbeidsmarkt moeten hun talenten kunnen benutten. Deze groep kan geholpen worden via de WSW en eventueel met (tijdelijke) loonkostensubsidie; 

- financiёle tegemoetkoming van bijzondere kosten als gevolg van chronische ziekte of handicap voor mensen met een minimumloon. Dit kan, al dan niet in een periodieke regeling, in de vorm van individuele bijzondere bijstand; 

- financiële ondersteuning door de gemeente van maatschappelijke participatie van kinderen in gezinnen met een minimuminkomen; 

- een preventief beleid vanuit de gemeente met betrekking tot (problematische) schulden. De gemeente ondersteunt het aanbieden van cursussen gericht op budgetbeheer; 

- kwijtschelding van de OZB en de afvalstoffenheffing voor mensen met een minimuminkomen.