TBS is een vrijheidsbenemende maatregel voor veroordeelden die een gevaar vormen voor de samenleving. De rechter bepaalt per geval hoe lang de TBS-maatregel zal duren. Als een behandeling zich positief ontwikkelt, kan er een punt komen dat een TBS’er met verlof mag, als onderdeel van de behandeling. Bij verlof dient de veiligheid van de samenleving centraal staan. Het CDA wil dat er zeer zorgvuldig wordt omgegaan met verlenen van verlof aan TBS’ers. Soms gaat het namelijk mis tijdens een verlof, ondanks dat er maatregelen zijn genomen om het verlof veiliger te laten verlopen. Dit leidt tot veel onrust en discussies in de samenleving. Toch is het aantal incidenten tijdens verloven afgenomen. Sinds 1 januari 2008 worden alle verlofaanvragen van TBS'ers ook inhoudelijk door de rechter beoordeeld. Ook is de begeleiding/beveiliging van het verlof verbeterd. Een TBS'er die na behandeling terugkeert in de samenleving, moet langdurig kunnen worden gevolgd.

Zware gevallen
Er zijn bepaalde groepen TBS'ers, zoals zedendelinquenten of bepaalde psychopaten, die niet of zeer moeilijk te behandelen zijn. Het CDA vindt dat deze mensen niet terug mogen keren in de samenleving, omdat ze een blijvend gevaar vormen. Ze dienen voorgoed te worden opgesloten op de zogenaamde longstay-afdeling van een TBS-kliniek. Het aantal longstay-plaatsen is uitgebreid en wordt nog verder uitgebreid. Daarnaast moeten er goedkopere plaatsen komen voor TBS'ers die niet terug kunnen keren, maar die minder hoge beveiliging nodig hebben.

April 2012