Mevrouw Peetoom bracht op 28 november een bezoek aan Zeeuws Vlaanderen.  Er was een bijeenkomst met de leden in Hotel van Leuven te Kloosterzande. Na de aftrap door voorzitter E. Baecke gaf mevrouw Peetoom een inleiding:

Na de slechte verkiezingsuitslag is de commissie Frissen ingesteld. Deze heeft geconstateerd dat de cultuur niet deugde, er was o.a. te weinig ruimte was voor discussie binnen de partij. In de acht maanden dat zijn nu voorzitter, is er al veel in gang gezet.

Ondanks onze prachtige uitgangspunten lijkt het of de jongeren,die zoals uit onderzoek blijkt nog steeds idealistisch zijn, deze niet verstaan. Ons programma was misschien niet eigentijds genoeg.Het Vlaamse CD&V vertaalt het begrip “rentmeesterschap” als “vooruitzien”.

Jacobine Geel kijkt naar de uitgangspunten en daarnaast is ook de commissie de Geus is gestart. Deze club komt op 21 januari met een rapport over de koers, positie en organisatie van het CDA.

Het CDA kiest voor het midden, de samenleving, de mensen. Niet te liberaal, ruimte voor verschil, niet “onder de knoet van de vrijheden”. Zo moet er ruimte blijven voor “weigerambtenaar”. Dus wel vrijheid, maar geen vrijblijvendheid! Het CDA is een radicale partij (van het midden), niet van wit en zwart, werkelijkheid is zoeken, vrijheid niet opleggen, het zijn de mensen die de boodschap een gezicht geven.

Peetoom roept de leden op om massaal op 21 januari naar het congres in Maarsen te komen, hier wordt immers de nieuwe koerst uitgezet. Ze roept ook op geduld te hebben, want het CDA is “de winkel aan het verbouwen”. Ze zegt dat we nu niets moeten forceren, niet van boven af projecten opleggen. Ze beseft dat het vorig congres wonden zijn geslagen. Er moet eenheid komen vanuit respect. Waarom iemand iets doet is belangrijk, en we moeten meer van gedachten wisselen.

We hebben nu een driedelige leiding, straks komt er één leider en die moet staan als een huis, op het juiste moment! Niet geforceerd, maar wel voor de gemeenteraadsverkiezingen. Zij zit zelf als voorzitter vooraan als er klappen vallen, maar zij heeft er nog steeds zin in. “Zonder lef geen lof, we moeten het samen doen”. Na dit op de situatie gerichte en inspirerende verhaal waren de leden aan de beurt. Het werd zeker niet Peetooms gemakkelijkste avond. Onze Zeeuwsvlaamse leden luchtten op vrij directe wijze hun hart over de partij en het beleid en zijn maakten zich grote zorgen over de toekomst van de partij.

Kritiek was er over het programma, de gevoerde koers bij de kabinetsformatie, het herhaaldelijk getoonde gebrek aan leiderschap, het regeringsbeleid dat gemeenten en zwakkeren treft, het slechte beeld naar buiten (vooral bij incidenten zoals bij het geval Mauro) maar ook de algemene beeldvorming over het CDA. Het CDA toonde zijn sociale gezicht te weinig, kabinet Balkenende was teveel bezig met regeren en bezuinigen, stelde de economie boven de mens en toonde geen compassie, zoals bij de discussie over de AOW. De koers moest volgens sommigen populistischer, maar moesten juist niets hebben van een populistische aanpak. Ook woorden als “arrogant” vielen en “We luisteren, maar horen niet”. Sommigen schaamden zich er bijna voor om in het openbaar CDA-lid te zijn. Zorgen maakt men zich ook vanwege de afnemende rol van kerk en religie in onze maatschappij (deconfessionalisering) dus was er discussie over de “C” van het CDA. En unaniem heeft men zich gestoord aan oudere (of oud-) leden, veelal politieke oud-mastodonten, die zich negatief uitlaten over de partij. “Kan het CDA daar niets aan doen?” en  “We willen weer trots zijn op het CDA” waren gehoorde kreten. Was het noodzakelijk de banken met veel geld te redden en ligt de nadruk niet te veel op de crisis? Kunnen we geen lagere groei accepteren in plaats van langer door te werken?

Het duidelijkst was de roep van de leden om een nieuwe leider, waarvan men uiteraard heel veel verwacht. Mevrouw Peetoom ging in op “de roep om een koning” en zij deed grote moeite om de zaal te overtuigen van het feit dat men eerst inhoudelijk orde op zaken moet stellen, alvorens de nieuwe leider aan het roer kan komen te staan, we moeten dus nog even geduld hebben.

Mauro kan in Nederland blijven dank zij het CDA compromis. Dit is realistisch en geen symboolpolitiek. We kunnen trots zijn op het CDA, maar kregen toch een slecht beeld in de pers. Er hebben 1500 leden opgezegd in het laatste half jaar, w.v. 110 leden om Mauro. Sommige afdelingen bellen mensen op die afmelden. Elk lid dat opzegt krijgt een briefje!

Niet alleen de eigen leden moeten overtuigd worden, maar de rest van het volk. Daarvoor is nodig dat we het aan de mensen blijven uitleggen, op een andere manier zeggen, ze mee laten doen, zegt Peetoom. Het kan in 1 minuut, of in een tweet. En rust is belangrijk.

Na 21 januari kennen we de mid-term campagnethema’s. We gaan ook de maand van de provincie invoeren, telkens een andere provincie in de schijnwerper zetten. En de “gereedschapskist”op het partijbureau voor acties is goed gevuld. Ook de ministers moeten laten zien wat het CDA is in hun beleid. We moeten het goede uitventen, waar zijn we trots op? De keuze om in het midden te staan is ook een keuze, een besluit.

Eenheid en fierheid kunnen niet opgelegd kunnen worden, het moet “van onder op” komen. Vanuit vertrouwen komt de ontspanning weer terug. Op dit moment wordt elke discussie een scheuring in de pers. Zij verwijst naar haar rode outfit, het past bij haar op dit moment als brandjesblusser.  Ook zij heeft zelf het vertrouwen gekregen van de partij en dat gaf haar vleugels.

Met haar laatste woorden kreeg mevrouw Peetoom dan toch nog een warm en luid applaus van de aanwezigen! Tenslotte bedankte de voorzitter mevrouw Peetoom en de familie Nijskens voor de organisatie van deze dag. Mevrouw Peetoom bleef zelfs nog geruime tijd napraten en ook dat versterkte de positieve indruk die zij bij de aanwezigen achterlaat.

K. Martinet