Een werkbezoek aan de Stichting Orion aan de rand van de Zevenhuizenplas.  Na een korte inleiding door de directeur van deze Stichting krijg ik een rondleiding door de diverse paviljoens. In elk paviljoen is een groep van 6 mensen met een beperking aan het werk onder begeleiding van 2 professionals en enkele vrijwilligers. Iedereen   werkt op zijn of haar eigen niveau en er worden producten gemaakt die verkocht worden op fancy fairs. Iedereen is trots op het werk, zinvol bezig zijn en concreet iets maken. Wat voor producten? Kerstkaarten, beschilderde t-shirts, tassen, appelsap. Te veel om op te noemen. Het betreft mensen met verschillende soorten beperkingen van autisme tot het syndroom van Down.  Ik ben onder de indruk van de wijze waarop de begeleiders hun werk doen. Een client komt scheldend en tierend aangestormd op zijn begeleider. Het werk gaat niet goed en de frustratie wordt omgezet in agressie. Op mij komt het heel heftig over en doe een paar stappen achteruit. De begeleider blijft rustig en lost het probleem op. De begeleiding van deze mensen wordt nu geregeld via de AWBZ, de algemene wet bijzondere ziektekosten. Vanaf 2013 wordt de gemeente verantwoordelijk voor deze begeleiding die onder de WMO, de wet maatschappelijke ondersteuning, gaat vallen. Op rijksniveau is bedacht dat deze verschuiving van rijkstaken naar de gemeente uiteraard weer gepaard kan gaan met een bezuiniging. De vraag is of men voldoende op de werkvloer heeft gekeken voordat men een besluit nam. Ik zal deze verandering niet alleen achter mijn bureau voorbereiden met de ambtenaren, maar vooral op basis van wat er in de praktijk gebeurt.