In de reeks artikelen over de coalitievorming in het Amstelveens Nieuwsblad, onderstaand de bijdrage van onze wethouder en onderhandelaar tijdens de coalitievorming Jan-Willem Groot.

Het CDA is bij uitstek een partij die past bij de gemeente Amstelveen, een stad met veel verenigingen en instellingen die zelf verantwoordelijkheid willen nemen voor hun activiteiten. Dat noemen wij "gespreide verantwoordelijkheid": de politiek moet niet alles willen regelen en organiseren. Burgers willen dat niet, en politici kunnen het niet. Zo moet het sociale beleid gericht zijn op het verbinden van mensen en de kwaliteit van leven, zonder een gemeentelijk monopolie op "welzijn". En moeten sportverenigingen alle ruimte krijgen om een rol te spelen in de buurt, bij naschoolse opvang, etc.

Terugkijkend op de coalitieonderhandelingen ben ik het eens met de analyse van Herbert Raat dat D66 zich had verbonden aan het linkse blok van PvdA en GL. Deze agenda werd vrij snel duidelijk en was, ondanks alternatieve pogingen, uiteindelijk de opmaat naar de huidige coalitie.

Ik vind niet dat er sprake was van negatieve keuzes maar veel meer of partijen elkaar kunnen vinden in een agenda voor de toekomst, rekening houdend met de gewijzigde tijdgeest.  Dan is het vervolgens van groot belang of de verschillende partijen elkaar wat gunnen op wat belangrijk is voor elke individuele partij. En tenslotte moet er een goede chemie ontstaan tussen personen. Je kunt nog zo veel afspreken op inhoud als je elkaar vervolgens niet goed aanvoelt, wordt het alsnog geen succes. 

In die periode werd wel smalend gesproken over de “feel-good” coalitie en deze coalitie zou het maar een half jaar volhouden. We hebben inderdaad veel geïnvesteerd in de persoonlijke verhoudingen, met het oog op wat er met Amstelveen moet gebeuren. Hoe anderen daar tegenover staan is voor mij niet zo interessant.

Op inhoud hebben we elkaar ook gevonden. Dat wil zeggen niet alleen over hetgeen je echt niet wilt bereiken (zoals een coffeeshop) maar vooral over datgene wat je wel wilt bereiken. Daarbij je op hoofdlijnen overeenstemming te krijgen wat je met de stad wilt. Ik denk dat het goed is dat eens in de 4 jaar opnieuw wordt gekeken naar het beleid van de gemeente en dat men niet blijft vasthouden aan stokpaardjes. Het is mooi om te zien dat veranderde inzichten vervolgens leiden tot daadwerkelijk nieuw beleid. Een paar voorbeelden.

Onze woonvisie is geheel anders dan de woonvisie uit 2005. We richten ons op vraaggericht bouwen in plaats van aanbodgestuurd bouwen. We proberen maximaal de doorstroming te bevorderen en de woningmarkt op gang te krijgen, hoe moeilijk dat ook is. Tenslotte gaat het er om dat sociale huurwoningen vrij komen. Voor die mensen die zijn aangewezen op een sociale huurwoning is het aantal woningen niet zozeer van belang maar wél de toegankelijkheid van die woningen. Anders dan PvdA onlangs stelde in dit blad reserveren wij wél sociale huurwoningen voor specifieke beroepen zoals politieagenten, brandweerlieden, onderwijzers en verpleegkundigen. Deze beroepen krijgen dus voorrang op de Amstelveense sociale huurwoningmarkt. In Amsterdam is deze regeling al afgeschaft. Hier voeren wij dus een sociaal beleid. We richten ons veel meer dan vroeger op het verduurzamen van de woningvoorraad om op die manier de lasten van de burgers niet te laten stijgen.

Het jongerenbeleid heeft een totaal andere invalshoek gekregen. Het welzijnsbeleid wordt op een andere leest geschoeid. Veiligheid is een prioriteit van deze coalitie, voor burgers en bedrijven. We investeren fors in veel veiligheidsmaatregelen. Dat kan door anderen rechts-conservatief genoemd worden, het gaat uiteindelijk om de inhoud, niet om het etiket wat er op geplakt wordt. Wij vinden veiligheid voor iedereen belangrijk, zeker voor de oudere bewoners van Amstelveen. En we blijven investeren in een sterke, duurzame economie om op die manier zoveel mogelijk werkgelegenheid te creëren. Dus ruimte bieden aan bestaande ondernemers, de economische structuur versterken en nieuwe bedrijven aantrekken. En daar waar het gaat om bouwprojecten zoeken we de markt daadwerkelijk op om gezamenlijk kansen te onderzoeken in plaats van af te wachten of partijen naar ons toe komen.

Dit zijn een paar voorbeelden van grote thema’s van deze coalitie. Het CDA voelt zich prima thuis in deze inhoudelijke agenda voor de toekomst van Amstelveen en in deze coalitie. En tenslotte zijn wij van mening dat dit heel goed past bij ons profiel.

De bezuinigingsval

Hoe voorkomen we dat de financiële crisis uitmondt in een lange periode van economische recessie? Dat is de uitdaging waar regeringsleiders van de VS en Europa zich nu voor geplaatst zien. En juist op dit belangrijke punt staan economen en politici lijnrecht tegenover elkaar, helaas.

Het probleem laat zich het best illustreren met de uitspraak van Jan Kees de Jager in de Telegraaf van 29 december. Daarin zegt hij dat het aanpakken van de hypotheekrenteaftrek geen zin heeft, want daar moet een compensatie tegenover staan, zodat het netto-effect op de overheidsfinanciën nul is. De minister toont hiermee dat hij enkel geïnteresseerd is in de korte termijn: alles wat daar niet bij helpt is niet aan de orde.

Voor elk land afzonderlijk zijn er hele goede redenen om te bezuinigen, en de actiebereidheid van de politici is prijzenswaardig. Maar dat geldt niet voor de situatie waarbij alle Europese landen tegelijk de rem op de uitgaven zetten, zoals nu het geval is. Dat is nou juist een recept voor economische teruggang die, met de kwetsbare positie van banken, kan leiden tot een langdurige economische malaise.

Om de malaise te voorkomen moeten we wel kritisch naar de uitgaven kijken, maar met bezuinigen terughoudend zijn en ons richten op de wat langere termijn. En dan kom ik weer terug op mijn pleidooi voor afschaffing van de hypotheekrenteaftrek: die levert door een eerlijke compensatie op de korte termijn weinig op, maar de baten strekken zich uit over de lange termijn. Of denk aan het beheersbaar maken van de zorgkosten. Dat is uit de aard van het probleem niet op korte termijn op te lossen, noch wenselijk. Het moet immers zorgvuldig gebeuren en vereist een grote omslag in denken van burgers en van de manier van werken door ziekenhuizen. Maar het is nodig voor de langere termijn. Zeg maar, om onze kinderen niet met een nog groter probleem op te zadelen.

De logica van bovenstaande oplossing wordt ogenschijnlijk niet gedeeld door de regering. Zij ziet de acute begrotingstekorten als een slecht rapportcijfer, dat snel moet worden weggewerkt. Dus snijden zij liever in de sociale zekerheid of de ontwikkelingshulp, want dat levert meteen iets op. Tenminste, dat is de indruk die we uit Den Haag krijgen. Er is wel wat beweging op de genoemde terreinen, maar de angst voor begrotingstekorten lijkt te overheersen. En dat niet alleen in Nederland, maar in de meeste Europese landen.

Het zou onze partij sieren als zij in deze kwestie duidelijk stelling nam: we moeten verder kijken dan één kabinetsperiode en werken aan een perspectief waarbij de optelsom van nationale bezuinigingen niet leidt tot een Europese recessie van 10 tot 20 jaar.

Desniettegenstaande de slechte economische vooruitzichten wens ik u, mede namens de gehele CDA-fractie, op persoonlijk vlak het allerbeste voor 2012!

Arjen Siegmann

Wet Werk en Bijstand (WWB)

Marga van Herteryck

Per 1 januari 2012 wordt de Wet werk en bijstand (WWB) aangescherpt en samengevoegd met de Wet investeren in jongeren WIJ). Daar moeten we als gemeente onze eigen verordeningen op aanpassen, wat gebeurde in de raadsvergadering van 14 december.

Betaald werk is de beste vorm van sociale zekerheid. De Wet Werk en Bijstand (WWB) biedt daarvoor veel aanknopingspunten, maar vereist ook door beperktere budgetten het maken van keuzes. Er zijn vraagtekens te zetten bij een aantal voorgestelde maatregelen. De wijzigingen zijn weliswaar voornamelijk van technische aard, en worden door het Rijk doorgeschoven naar de gemeenten, maar een aantal maatregelen zullen veel gezinnen treffen en daar hebben wij als gemeente direct mee te maken.

Wat zorgen baart is het invoeren van de huishoudtoets. Daarin wordt gekeken naar het totale gezinsinkomen, en niet alleen het inkomen van degene die een uitkering ontvangt.
De gezinsuitkering is even hoog als de uitkering die gehuwden nu krijgen. Straks kan het zo zijn dat daar dan ook één of meer meerderjarige kinderen van moeten leven. De kosten zullen echter hoger worden. Denk hierbij aan de ziektekostenverzekeringen die meerderjarige kinderen moeten voldoen en bovendien houdt de kinderbijslag op.

Voor gezinnen met kinderen is het langdurig aangewezen zijn op de bijstand extra moeilijk, juist ook voor de kinderen. Hoe kunnen we voorkomen dat deze kinderen, letterlijk en figuurlijk, niet langs de kant komen te staan vanwege de inkomenspositie van de ouders?

En het gegeven dat de wetgever nu een norm oplegt: iedereen die een inkomen heeft, hoger dan 110% van de toepasselijke bijstandsnorm, komt sowieso niet in aanmerking voor langdurigheidstoeslag of categoriale bijzondere bijstand. Ons ruimhartig minimabeleid wordt daardoor ernstig beperkt en wij kunnen daar weinig aan doen.

Het CDA blijft pleiten, binnen de wettelijke mogelijkheden, voor een ruimhartig gemeentelijk minimabeleid en we zullen dan ook het college blijven aanmoedigen om naar mogelijkheden en alternatieven te zoeken.

Nieuw parkeerbeleid in ontwikkeling

Geert Janssen

We hebben in Amstelveen allerlei soorten van parkeergebieden: blauwe zones, parkeermeters, vergunninggebieden, etc. We willen dit graag kostendekkend laten zijn, maar dat lukt maar matig. We lijden verlies en moeten dan bijvoorbeeld tarieven verhogen, zoals vorig jaar voor de vergunninggebieden. Daar waren bewoners niet blij mee, en dan druk ik mij voorzichtig uit.

Op verzoek van de raad is nu het college met een nota gekomen ter modernisering van het parkeerbeleid. De bedoeling is om het parkeren klantvriendelijker én beter kostendekkend te maken. Het inzetten van moderne technologie kan daar bijvoorbeeld bij helpen.

De parkeernota geeft vijf doelstellingen voor het nieuwe beleid, te weten:

1.     effectieve parkeerregulering,

2.     een klantvriendelijk systeem

3.     efficiënte verlening van parkeerrechten

4.     adequate handhaving

5.     een kostendekkende parkeerexploitatie

Ook al is de nota nog in concept, en gaat zij eerst nog de inspraak in, wij hebben nu al bezwaren op één onderdeel, namelijk het zogenaamde 'fiscaliseren' van de vergunninggebieden. Dat is een technische term die de intentie verwoordt om parkeerboetes ten goede te laten komen aan de gemeentekas, in plaats van aan de landelijke overheid.
De consequentie hiervan is echter dat vergunninggebieden zoals rond het Stadshart moeten worden opengesteld voor betaald parkeren, en dat lijkt ons een slechte zaak voor bewoners. Daarbij komt dat de precieze opzet van het college nog nergens zo is toegepast, dus het is zelfs niet zeker of het juridisch haalbaar is.

Het openstellen van de vergunninggebieden voor consumentenparkeren kan naar onze inschatting op grote weerstand van de bewoners stuiten. Zij hebben geen garantie meer dat zij op drukke winkeldagen nog in hun straat kunnen parkeren, terwijl de hoge tarieven voor bewonersvergunningen en bezoekersvergunningen voorlopig worden gehandhaafd. Van een effectieve parkeerregulering zal dan weinig terecht komen.

Daarnaast kunnen de kosten vanwege het fiscaliseren fors oplopen indien uit het onderzoek blijkt dat het plaatsen van slechts enkele parkeerautomaten niet toereikend is en er meerdere automaten geplaatst moeten worden, a 15.000,-- euro per stuk.

Raadsvergadering 14 december 2011

Arjen Siegmann

Hieronder de highlights uit de raadsvergadering van 14 december.

5. Subsidieverordening
Voor ligt een nieuwe subsidieverordening, waarbij de raad vaststelt wie waarvoor subsidie kan krijgen, en welke eisen gesteld worden aan de verantwoording.
Het debat richtte zich rond de inbreng van Groen Links, dat iets wil doen aan de salarissen van bestuurders. Dhr. Maarse (GrL) wilde een Van Zanennorm, vanwege de graaicultuur in de publieke sector "links lullen rechts vullen" (zijn woorden). Maar vanwege te weinig steun dient hij een andere motie in: openbaarmaking topsalarissen gesubsidieerde instellingen. (steun van SP en D66)
Hij hoopt hiermee te bereiken dat de onvrede over topsalarissen nog groter wordt en dat daarmee de salarissen naar beneden gaan. Of dit het geval zal zijn betwijfel ik, en of het nut heeft betwijfelt iedereen (moet je dit lokaal willen gaan regelen), maar uiteindelijk stemde iedereen voor, met uitzondering van mezelf en de VVD.

6. primair onderwijs
De wethouder onderwijs (Raat) heeft in een drietal sessies gesprekken gevoerd met leraren, ouders en MR-leden in het primair onderwijs in Amstelveen. Van daaruit zijn zes speerpunten geformuleerd die het college nu voorlegt aan de raad om op in te zetten. Opvallend speerpunt is de aandacht voor hoogbegaafde leerlingen. Er is namelijk traditioneel veel aandacht voor de minder presterende leerling, maar ook voor hoogbegaafde kinderen is aandacht nodig. Dit speerpunt schiet in het verkeerde keelgat van een aantal partijen, met name GroenLinks en de PvdA, die vinden dat in deze "visie" het kind niet centraal staat, maar alleen de wensen van de maatschappij tot hoge prestaties. Zo diende de PvdA een amendement in waarmee het speerpunt "excellent onderwijs" werd aangevuld met "brede school". En GroenLinks was totaal tegen de visie, bij monde van dhr. Boomgaars.

Uiteindelijk kunnen we het misverstand verklaren uit een ongelukkig gekozen titel "Visie op primair onderwijs". Het is in feite een korte beschrijving van speerpunten om de kwaliteit van het onderwijs in Amstelveen te kunnen verbeteren, en beoogt niets meer dan dat.
De scholen zelf geven inhoud aan het totale beleid onderwijs.

Persoonlijk kon ik mij niet vinden in speerpunt 1(d), waarin de school als "minimaatschappij" wordt gezien, inclusief de rol van het bedrijfsleven daarin. Dat lijkt me haaks staan op wat goed is, namelijk dat de school een beschermde omgeving is waar kinderen zich veilig voelen, en juist niet aan alle aspecten van de maatschappij blootgesteld hoeven worden. (waar wij als CDA overigens "samenleving" zouden zeggen).

Voorstel is aangenomen, zonder steun van de SP en GrL

7. Aanpassing Atelierbeleid
We hebben eerder besloten om het budget voor ateliers met structureel €35.000 te verlagen. Met het raadsvoorstel wordt daar invulling aan gegeven. Zo gaan we wat minder doen, maar wel gerichter, bijvoorbeeld op jonge kunstenaars.
Het atelierbeleid gaat dhr. Alink (D66) zeer aan het hart, en die komt dan ook met een amendement op het voorstel. Zijn idee is dat kunstenaars iets terug mogen doen aan de gemeente, en wel door het regelmatig organiseren van een expositie. Zijn amendement wordt mede ingediend door alle fracties en aangenomen.

8. Nota Wet maatschappelijke ondersteuning 2012 tot en met 2015: "Voor elkaar in Amstelveen"
Het college stelt WMO-beleid voor voor de periode 2012 tot en met 2015, dat nogal lijkt op wat we al hadden, maar er wordt hier en daar bijgestuurd. Omdat er nog een deel in de nota ontbreekt ("sociale samenhang") wil de PvdA bij monde van mw. Veenboer het besluit aanhouden (uitstellen). Hierna volgt een dramatisch lange discussie over de precieze interpretatie van de (landelijke) wet WMO, waarbij uiteindelijk de raad in meerderheid vóór stemt (tegen: GrL, PvdA, SP)

9. Wijziging verordening wet Werk en bijstand (WWB)
Zie bovenstaande bijdrage van Marga.
In de raadsvergadering probeert de SP nog te voorkomen dat uitkeringsgerechtigden verplicht worden tot een nuttige tijdsbesteding ("tegenprestatie"), zoals nu in de verordening staat en dient een amendement in om dit te wijzigen. Dit wordt niet aangenomen.
Alleen SP en PvdA stemmen tegen het raadsvoorstel

17. Modernisering parkeren
(inmiddels 23.30)
U las in de bijdrage van Geert Janssen al over de parkeernota en de problemen die we voorzien bij het toelaten van betaald parkeren in vergunninggebieden. De conclusie van het debat in de raad is dat we gewoon de reacties van de inspraak afwachten en dan naar bevind van zaken beslissen.

18. Wijziging statuten Amstelwijs
(inmiddels 0.20 u.)
De stichting Amstelwijs is het bestuursorgaan voor het openbaar onderwijs in Amstelveen. Zij wil overgaan op het Raad van Toezicht-model, waarbij een RvT toezicht houdt op het bestuur, en niet meer de gemeenteraad, zoals de gewoonte was.
Het klinkt als een zinnige, rationele overgang, maar het is tegen het zere been van dhr. De Jong (BBA), die zich altijd direct wil bemoeien met de begroting en jaarrekening van instellingen. Hij diende dan ook een amendement in waarbij de gemeenteraad instemmingsrecht houdt bij de begroting.
Een betere motie kwam van VVD, CDA, CU, D66 en GroenLinks, waarin wij het college opdragen om instemmingsrecht te regelen voor de komende 3 jaar, die overeenkomt met de afbouwperiode voor de "bruidsschat". Deze motie werd aangenomen, die van BBA (enkel steun SP) niet.

20. Afbouw gesubsidieerde arbeid
(inmiddels 0.35u.)
Gesubsidieerde arbeid wordt gedecentraliseerd naar de gemeenten. En wel op zo'n manier dat er één totaalbudget komt voor reïntegratie. De "normale" kosten voor reïntegratie van werkzoekenden (in Amstelveen nu 835 mensen) komen op één hoop met de kosten voor mensen die nu in gesubsidieerde arbeid werken. Als je er op deze manier naar kijkt, dan moet je zo snel mogelijk stoppen met gesubsidieerde arbeid, wat dan ook het voorstel van het college is.
Het lastige aan deze redenering is echter dat de mensen in een gesubsidieerde baan het nu moeilijk krijgen, mogelijk een sterke achteruitgang.
De SP dient een amendement in waarbij de achteruitgang in inkomen van de 20 ID-ers wordt gekoppeld aan een korting op de vergoeding van raadsleden. Zo wil de SP dat wij de "pijn" van mensen delen, maar de koppeling tussen persoonlijk financieel belang en uitkomsten van beleid is zeer ongewenst en gevaarlijk.

Zo stemde de raad tegen het amendement, vóór het raadsvoorstel en eindigde om 0.50 uur de laatste raadsvergadering van 2011.