Roomse jongen uit Roosendaal
Als iedereen aan zichzelf denkt, wordt er nooit meer aan iedereen gedacht. En dat is niet zijn uitgangspunt in het leven. Want Jack Biskop heeft van huis uit meegekregen om de wereld een stuk beter en humaner te maken. Daarom is hij in de plaatselijke en provinciale politiek gegaan, daarom maakt hij al weer een aantal jaren deel uit van de CDA-fractie van de Tweede Kamer. Jack Biskop is een roomse jongen uit Roosendaal die opgegroeid is met de kerk, nog steeds actief is voor de parochie maar zijn drijfveren laat zien in de publieke ruimte. En daar in Den Haag heeft hij pas ontdekt hoe katholiek hij eigenlijk is. Sterker nog, hij zegt letterlijk in het geloofsgesprek, vlak voor het nieuwe parlementaire jaar: ‘Ik ben nog nooit zo katholiek geweest. Den Haag heeft me bewust gemaakt van mijn katholieke wortels.’

Kerk als ontmoetingsplek
Ik spreek deze sympathieke Brabander op de plek waar hij als tiener in de vakantietijd de plaatselijke priester hielp met klusjes aan het kerkgebouw. We staan in de kerk van Bovendonk, centrum voor late roepingen. Jack heeft er nog les gegeven aan de priesterstudenten, maar hij bewaart er vooral andere herinneringen aan, uit zijn katholieke jeugd. Want hij groeide op met een kerk die van alles organiseerde. Buurthuis en school stonden naast de kerk. Eigenlijk had het geloof een vanzelfsprekende en bindende rol in de buurt. En de kerk was niet alleen maar een gelovige maar ook een sociale plek. Jack ontmoette er zijn vrienden, sprak er ook voor het eerst met leeftijdgenoten over zijn drijfveer om de wereld te veranderen en moest in de leer bij zijn parochiepriester toen de bijbelse uitgangspunten van christelijke politiek ter sprake kwamen. In het gesprek met protestantse jongeren merkte Jack dat hij kennis over bijbel en traditie miste. Daarom legde hij zijn oor te luister bij die priester.

Waardigheid van iedere mens
Dat is allemaal Jack Biskop. En toch zegt deze Brabander die tot in zijn genen katholiek is dat hij zich nu pas realiseert welke rol het geloof speelt in zijn leven als parlementariër. Zijn jaren als Tweede Kamerlid hebben hem de vraag gesteld wat zijn uitgangspunten eigenlijk zijn. Hij heeft geleerd na te denken over zijn diepste inspiratie. En die katholieke achtergrond is niet dominant, maar geeft hem wel de ideeën om op een onderscheidende en herkenbare manier aan christelijke politiek te doen. In die zin is hij nog nooit zo katholiek geweest. Dat zegt hij aan de vooravond van een nieuw parlementair jaar. Ook komende tijd is hij weer woordvoerder voor onderwijszaken, want daar ligt zijn professionele deskundigheid. Als onderwijspsycholoog is hij geschoold en heeft hij een eigen bureau gehad. En ook daar was zijn drijfveer niet anders: om de wereld mooier te maken en recht te doen aan de waardigheid van iedere mens. Want in mensen die wat voor elkaar doen en daardoor de ander laten groeien in waardigheid, herkende en herkent hij God.

Inspiratie onvoldoende uitgedragen
Jack Biskop wist dat eigenlijk allemaal wel, maar kon het niet benoemen. De ogen zijn hem geopend door een boek dat de alleszeggende titel ‘Compendium van de sociale leer van de katholieke kerk’ heeft. Hij zegt getroffen te zijn door de actualiteit van het compendium. De democratie is er om zoveel mogelijk mensen te laten participeren en te laten groeien als mens. Dat is zijn overtuiging. En hij leest nu dat deze waarden rechtstreeks uit de traditie van zijn eigen kerk komen. Die kerk moet zich vooral niet bemoeien met politiek. In die zin is de scheiding tussen kerk en staat buiten elke discussie. Maar de traditie kan mensen wel inspireren. Hij pakt nummer 295 erbij, over vrouwen en het recht op arbeid. ‘De eerste onontbeerlijke stap in deze richting is de reële mogelijkheid van toegang tot professionele vorming’, citeert hij maar wat graag. Hij stelt vervolgens vast dat ‘katholieken slordig zijn geweest in het actualiseren van deze waardevolle teksten. Deze inspiratie hebben we onvoldoende uitgedragen’.  

Ouders en kinderen
Katholiek: dat is niet iets van vroeger, maar van vandaag en morgen. Ook in het publieke domein van de politiek. Er is een wereld voor hem opengegaan. Met dank aan het bisdom Breda, zijn bisdom, dat een jaar lang aandacht vraagt voor de actuele betekenis van de sociale leer van de kerk. Mensen uit verschillende sectoren zijn Jack Biskop voorgegaan. De politiek is nu aan de beurt. En andermaal blijkt dat het geloof geen gesloten systeem is en de politiek alle vrijheid geeft om recht te doen aan de menselijke persoon. Jack Biskop is thuis in zijn bisdom, neemt zich voor dit boek meer te gebruiken, maar heeft ook een persoonlijke noot. Dat gebeurt als de geboorte van zijn dochters ter sprake komt. Dat overstijgt elke bevattingsvermogen. Hij wordt er stil van, zoals hij ook dat is als ik hem vraag naar zijn ouders. Hij kijkt omhoog, moet slikken en zegt dan niet zonder emotie dat zijn ouders ook door de dood heen met hem verbonden zijn. Dood is niet dood, weet hij.

LEO FIJEN