Maandag 28 juni

Vandaag maak ik een begin met het uitruimen van mijn kamer. Na het grote zetelverlies worden wij als CDA-fractie kleiner behuisd in het Tweedekamer-gebouw. Ik zal mijn riante kamer-alleen zeker kwijtraken. Ik ga rigoreus te werk en smijt allerlei oude papieren weg. Alles is toch op internet terug te vinden…oke: bijna alles.

Dinsdag 29 juni

In de fractie praat de fractievoorzitter ons bij over de informatieonderhandelingen. ’s Middags is het debat over de informatie. Als Wilders tot zeven keer toe gevraagd wordt te onderhandelen met Rutte, en hij blijft weigeren, wordt het glashelder dat hij niet wíl  regeren, niet wil praten. Maxime Verhagen laat er geen onduidelijkheid over bestaan dat voor ons rechtstatelijke zaken on-onderhandelbaar zijn: een ethnische registratie of ‘kopvoddentax’ is niet iets dat je kunt uitruilen tegen een verhoging van de AOW-leeftijd, om maar wat te noemen…’s Avonds delegatieoverleg ter voorbereiding van de OVSE Parlementaire Assemblée volgende week. Er ligt een enorm pak amendementen op resoluties. Ik heb zelf een mooie resolutie over migratie ingediend en steun verworven bij meer dan 20 landen. Hoop dan ook dat hij het gaat halen en niet kapot geamendeerd wordt!

Woensdag 30 juni

Een volle afsprakendag, ook een interview met “La Chispa”, blad dat zich richt op Latijns-Amerika (dit interview natuurlijk naar aanleiding van mijn prijs!). ’s Avonds haast ik mij naar Rotterdam waar in de Laurenskerk een prachtige Keti Koti bijeenkomst (Breek de Ketens, viering van de afschaffing van de slavernij op 1 juli 1863) gehouden wordt. De kerk zit vol kotos en anjiesas, er wordt prachtig gezongen, onder andere door Izaline Calister. Een waardig begin van de vieringen in het kader van 1 juli.

Donderdag 1 juli

Laatste Kamerdag en het voelt heel vreemd om niet als een haas naar Den Haag te speren voor de vele laatste overleggen en VAO’s (Verslag Algemeen Overleg, waarbij er moties kunnen worden ingediend). Nee, ik speer vandaag naar Middelburg, waar ik, op uitnodiging van het bestuur van de provincie Zeeland, een krans mag leggen bij het Slavernijmonument dat daar vijf jaar gelden is onthuld. Ook hier een prachtige bijeenkomst. Samen met gedeputeerde Van Waveren leg ik de eerste krans. Er zijn erg veel mensen van Surinaamse en Antilliaanse afkomst. Zeeland en specifiek Middelburg, wordt steeds meer een belangrijke historische plek, al was het alleen al vanwege het unieke archief dat er in Middelburg is en waaruit duidelijk wordt hoe groot het aandeel van Nederland in de slavernij geweest is. Het raakt mij zeer als ik van de mensen van de Stichting Monument Middelburg een exemplaar van hun blad krijg waarin mijn vader wordt herdacht. Er is een plechtigheid gehouden bij het monument, na zijn overlijden op 4 januari. Eén van de aanwezigen wijst mij op de kaars bij het monument, die daar voor hem gebrand heeft.

Helaas kan ik niet blijven en haast mij terug naar Den Haag. Voor mij geen parlementaire BBQ dit jaar, ook dat maakt deze laatste Kamerdag anders dan andere laatste Kamerdagen. Ik ga ook nog even langs bij de afscheidsreceptie van James Wall, de ambassadeur van Canada. Ik had een erg goed contact met hem, zowel wat betreft Afghanistan als wat betreft het ontwikkelingsbeleid van onze landen. Gelukkig wordt het in de Kamer niet zo laat als anders, tegen half twaalf zijn de stemmingen al klaar. Toch nog even door met kamer uitruimen, er is zoveel te doen… tegen twee uur lig ik in bed.

Vrijdag 2 juli

Hoewel het reces officieel begonnen is, toch weer naar Den Haag. Voor een bespreking over een mogelijke reis naar Haïti, laatste week van augustus en een afscheidslunch voor de ambassadeur van Cuba. Hoewel wij op veel punten verschillen van mening, ik ben immers zijn land uitgezet en mag er voorlopig niet in, waarderen hij en ik elkaar. Ik geef hem een boek over windmolens, belangrijk symbool in de Spaanstalige wereld (Don Quijote) en natuurlijk ook voor Nederland. Ik spreek hem toe en zeg dat ik mij soms ook voel als een strijder tegen windmolens, maar dat voor mij hoe dan ook mensenrechten prioriteit blijven in het buitenlands beleid. Dan door met het uitruimen van mijn kamer. Onderwijl kijk ik met een half oog (heb er niet zoveel verstand van) naar de voetbalwedstrijd Nederland-Brazilië. De gekte die op het Plein losbarst na de 2-1 overwinning is onbeschrijfelijk. Het lukt mij nauwelijks om tussen de hossende menigte door het station te bereiken!

Zaterdag 3 juli

Wéér een afscheid. Dit keer van Ahadu Beza, Ethiopisch predikant die in 2008 het CDA-congres geopend heeft met een prachtige overweging. Hij kiest ervoor om terug te gaan naar Ethiopië. Een groot gemis voor Nederland! Ook als bestuurslid van SKIN heeft hij enorm veel bijgedragen aan de positie en zichtbaarheid van migrantenchristenen in Nederland.

Zondag 4 juli

De feestelijke, officiële opening van het jaarlijkse Kwakoe-festival in de Amsterdamse Bijlmermeer. De heerlijk tropische temperaturen dragen absoluut bij aan de uitgelaten sfeer op het terrein. Ik vind het mooi om te zien dat het festival steeds multicultureler wordt: meer Nederlanders, Ghanezen en mensen van bijvoorbeeld de Dominicaanse Republiek doen gezellig mee. Nederland echt op haar best! Ook hier raak ik ontroerd door de vele blijken van meeleven die ik krijg van zoveel mensen naar aanleiding van het overlijden van mijn vader, mensen die herinneringen aan hem ophalen, uitspraken van hem citeren... “Hij was en is en blijft ons voorbeeld, dé Vader des Vaderlands”, zegt kunstenaar Creton. Zoveel mensen die hem missen…