Spannende tijden

 De afgelopen dagen zal ik niet gauw vergeten. In de meer dan acht jaar dat ik nu Kamerlid ben, heb ik mij zelden zó gerealiseerd wat het betekent om volksvertegenwoordiger te zijn: te staan voor dat wat leeft in de samenleving en dat standvastig te doen, consistent en doelgericht.

 In de fractievergadering van afgelopen dinsdag, 31 augustus, hebben Ad Koppejan, Ab Klink en ik onze ernstige zorgen uitgesproken over de regeringsconstructie waar we nu aan werken: een minderheidsregering met gedoogsteun van de PVV. We hebben aangegeven dat we er naar onze mening beter mee kunnen stoppen. De reden dat Ad en ik er nu mee kwamen is dat we de afgelopen weken gezien hebben hoe Wilders de verklaring van de drie fractievoorzitters op grond waarvan we de onderhandelingen ingegaan zijn, duidt en gebruikt. Mijn zorgen, die ik van meet af aan duidelijk heb gemaakt, nemen alleen maar toe en het besef groeit dat dit niet goed is voor Nederland en zeker niet voor mijn partij, het CDA. Het gaat dan om de instabiliteit van dit kabinet dat toch zware economische maatregelen zal moeten nemen, die ongetwijfeld tot onrust zullen leiden in de samenleving. Dat zal dan moeten met gedoogsteun van een partij die bekend staat vanwege een polariserende houding…

Het betreft ook de vrees voor de gevolgen voor de internationale positie van Nederland. Ik  hoor van mijn internationale  contacten, dat men het construct gedoogsteun niet zal begrijpen en de PVV als regeringspartij beschouwen. De woorden van Schäuble (minister financiën van Duitsland) afgelopen week waren veelzeggend. Ik ben ook erg bezorgd over de manier waarop Wilders dit kabinet zal kunnen gebruiken om door te gaan met het ongelijkwaardig behandelen van groepen in onze samenleving.

In diezelfde fractievergadering bleek dat Ab Klink, medeonderhandelaar van Maxime Verhagen, deze gevoelens deelt, en die krachtig kan onderbouwen door zijn ervaringen aan de onderhandelingstafel.

 Na veel gepraat, gebel en gesms de afgelopen dagen, waarbij heel duidelijk werd dat een meerderheid in de fractie en de partij het van groot belang vindt dat we,  het onderhandelingsresultaat afwachten, hebben we in de vroege ochtend van 2 september in de fractie een verklaring afgegeven. (zie hierbij) Daarin stellen we dat we, conform de wens van de meerderheid in de fractie, bereid zijn het eindresultaat van de onderhandelingen af te wachten, dat we met een open mind de discussie daarover in gaan, maar dat al onze zorgen er onverkort zijn.

 Het waren heftige dagen en natuurlijk zijn we er nog niet. De komende tijd zal onverminderd spannend zijn.

 Ik ben enorm onder de indruk van de zeer brede support die ik krijg, van binnen tot ver buiten de partij. Dat doet goed.

Wat mij bij alle bemoedigende steunbetuigingen het meest raakt zijn de vele referenties aan mijn vader. Zonet nog ontving ik dit bericht: “Kathleen, ik kan je in deze tijd maar één advies geven: denk aan je vader. Hij is hét voorbeeld van integriteit, recht en waarheid.”

 En zo is het.

 Verklaring

 We sluiten ons aan bij wens van de fractie die vraagt om de onderhandelingen voort te zetten zodat het eindresultaat dan door de fractie beoordeeld kan worden.

 Dat neemt niet weg dat er bij ons zorgen zijn, zoals verwoord in de fractie.

 Wij zullen onze bezwaren (die zwaarwegend zijn, maar weggenomen kunnen worden) inbrengen in de discussie binnen de fractie over het eindresultaat waarna ook wij onze persoonlijke afwegingen kunnen maken.

 Indien de meerderheid van de fractie instemt, zal het inhoudelijke resultaat worden voorgelegd aan het congres.

 We zien het congres graag tegemoet en willen daar onze inbreng kunnen leveren aan de discussie.

 De uitkomsten van het congres zijn van grote betekenis bij de eindafweging van de fractie.