Gisteren dacht ik overdag enige rust te hebben. Dat is af en toe ook nodig. Even tijd om de mail af te handelen, de laatste organisatorische zaken te regelen voor enkele werkbezoeken en debatten en misschien nog even hard lopen. Dat viel echter even tegen...

’s Morgens had NRC Next groot uitgepakt met een artikel over het zogeheten Slangenburgberaad. Een platform op internet waar een groep mensen met elkaar van gedachten wisselt over het christelijk sociaal gedachtegoed. Ik doe daar ook aan mee. Niets mee aan de hand. Totdat NRC Next hier een tegenbeweging in ziet. Omdat mijn naam er ook bij stond, stond de telefoon niet stil. Steeds weer moest ik uitleggen dat het geen tegenbeweging was, maar alleen een platform van mensen die gedachten uitwisselen.

Het bontste maakte de EO het. Die wilde de inhoud zien, want daar had hij recht op. Ik vroeg hem of ik ook zijn email mocht zien. Neen, dat mocht niet. Maar dit was groot nieuws, dus had hij wel recht om de inhoud te zien. Nadat ik hem drie maal had uitgelegd dat er geen sprake was van een actiegroep van ontevredenen binnen het CDA, maakten we de afspraak dat hij mij later zou bellen om te zien of ik ’s avonds nog bij Knevel zou mogen komen. Ik had namelijk nog een afspraak staan en wist niet zeker of ik die kon verzetten.

Na een half uur belde ik hem en meldde dat ik mijn afspraak zou kunnen verschuiven. “Volgens mij hebt u geen spannende dingen meer te zeggen,” was de reactie van de redacteur. Ik kon mijn afspraak gewoon door laten gaan. Gelukkig kon ik nog wel even gaan hard lopen.