Seks met kinderen die jonger zijn dan 12 jaar moet als ‘verkrachting’ worden aangemerkt en bestraft, en niet als ‘seksueel binnendringen’ van een kind of ‘ontucht’. Dat staat in het initiatiefwetsvoorstel dat CDA en VVD hebben voorbereid.

Madeleine van Toorenburg: “Omdat in de huidige strafwetsartikelen die gaan over seksueel misbruik van kinderen de term ‘verkrachting’ niet voorkomt, is in de samenleving de gedachte ontstaan dat seksuele handelingen met jonge kinderen ‘slechts’ aan te merken zijn als ‘ontucht’. Initiatiefnemers hebben gemerkt dat er begripsverwarring bestaat over meest ernstige vormen van zedendelicten. Ouders van seksueel misbruikte kinderen spreken natuurlijk over verkrachting (denk aan de Amsterdamse zedenzaak) terwijl daarvan naar de letter van de wet geen sprake hoeft te zijn. Dat heeft in de praktijk geleid tot veel onbegrip. Er is zelfs een petitie over rondgegaan, zo groot werd de kloof tussen de in de wet gebruikte begrippen en hoe daarover in de samenleving wordt gesproken.” Die kloof proberen de initiatiefnemers met het voorstel te dichten.

In het wetsvoorstel is ook opgenomen dat de maximale straf voor verkrachting omhoog gaat van 12 naar 15 jaar. Van Toorenburg: “Wij vinden dat een hoger strafmaximum tegemoet komt aan de behoefte in de samenleving om in uitzonderlijk ernstige zedenzaken een hoger strafmaximum op te kunnen leggen dan op dit moment mogelijk is.” Bovendien blijken verdachten steeds vaker niet te willen meewerken aan een onderzoek in bijvoorbeeld het Pieter Baan Centrum, omdat zij vrezen dat zij dan een TBS opgelegd zullen krijgen. “Een TBS-behandeling duurt gemiddeld 8 tot 9 jaar maar kan veel langer uitpakken. De maximumstraf die moet worden uitgezeten bij een veroordeling voor verkrachting is net zo hoog. Dan liever een kale straf, zo denken verdachten vaak. Een TBS-behandeling kan immers, als behandelaars oordelen dat iemand nog gevaarlijk is, wel eens veel langer gaan duren. Over dergelijke ‘kansberekeningen’ maakt Van Toorenburg zich grote zorgen. Daarom proberen de initiatiefnemers deze te beïnvloeden. Dat kan door het strafmaximum te verhogen. Dan laat iemand zich mogelijk wel sneller behandelen en daar is de samenleving natuurlijk het meest bij gebaat. Natuurlijk zouden ook de rechters vaker een TBS-behandeling moeten opleggen, ook al heeft een verdachte niet meegewerkt. Dat kan strikt genomen nu al wel, maar rechters doen dat niet snel. Omdat ze niet hebben kunnen vaststellen dat iemand niet ontoerekeningsvatbaar is. Daar proberen de initiatiefnemers ook druk op uit te oefenen. 

Het nieuwe wetsvoorstel kan rekenen op een meerderheid in de Tweede Kamer. Ook minister Opstelten van Justitie heeft aangegeven positief tegenover dit wetsvoorstel te staan.

Zie voor het voorstel www.cda.nl/vantoorenburg en klik hier voor de video hierover.