Wonen raakt ons allemaal. De plek waar we wonen, de gemeenschap waar we deel vanuit maken, is onlosmakelijk verbonden met de woning waarin we wonen. Een woning is daarom meer dan alleen een hoop stenen, het is ook een vertrouwensgoed. Op veel terreinen van de woningmarkt is het evenwicht zoek en de balans verstoord: de koopprijzen zijn te hoog, het nieuwbouwvolume te laag en het aanbod sluit onvoldoende aan bij de vraag. Deze problemen vragen om een oplossing. Dit rapport onderzoekt de werking van de woningmarkt en komt met voorstellen ter verbetering op het terrein van de grond-, koop- en huurmarkt. 

In het rapport worden daarom een drietal onevenwichtigheden in de huidige woningmarkt aangewezen:

• Het eerste probleem is de betaalbaarheid van woningen. Het is maatschappelijk uiterst onwenselijk dat starters en lage middeninkomens nauwelijks een woning kunnen kopen. Vooral in de Randstad is dit het geval. Twee fulltime werkende partners met beiden een modaal inkomen zijn net in staat een eengezinswoning te financieren.
• Daarnaast is in de tweede plaats de beschikbaarheid van woningen een probleem. Lange wachtlijsten voor een huurwoning en sterk gestegen huizenprijzen zijn heldere indicatoren van een gebrek aan voldoende passende woningen. De beschikbaarheid van woningen en de betaalbaarheid ervan hangen uiteraard samen.
• Een derde probleem is de kwalitatieve en regionale mismatch tussen vraag en aanbod van woningen. Appartementen staan lang te koop. Goedkope eengezinswoningen zijn er te weinig. In Limburg staan huurwoningen leeg en worden nieuwbouwprojecten gecanceld. In de Randstad moet men tien jaar wachten op een huurwoning. Daar is het moeilijk een geschikte woning te vinden, terwijl tegelijkertijd velen niet passend wonen. 
  
  

Primair is het een zaak dat voorbije ontwikkelingen worden omgebogen. Dit rapport predikt geen revolutie, maar evolutie op weg naar een beter evenwicht. Daartoe moeten wissels worden omgezet.  Het uitgangspunt is daarom: Bouwen voor mensen. Bij wonen gaat het om mensen. We vinden het van groot belang dat bij het woonbeleid de woonwensen een nadrukkelijker rol spelen. Mensen moeten meer dan nu de ruimte krijgen om te wonen passend bij hun wensen en mogelijkheden, daardoor zal de kwaliteit van woningen beter aansluiten bij de vraag. Kleinschalig en particulier opdrachtgeverschap dient daarbij gestimuleerd te worden. Ook stelt het WI in dit rapport voor om het aantal bouwlocaties uit te breiden en dat er duurzamer gebouwd worden. De hypotheekrenteaftrek dient in essentie gehandhaafd te blijven. Bij de fiscale behandeling van het eigen huis wordt aangedrongen op een vlak tarief voor de belastingheffing op inkomen, waardoor de aftrek voortaan het karakter van een heffingskorting heeft en de bevoordeling van vreemd vermogen boven eigen vermogen sterk wordt verminderd. In de huurmarkt wordt gepleit voor meer differentiatie en een normatieve huurtoeslag, hetgeen zal leiden tot een aanzienlijke vereenvoudiging.