21/09/2010Prinsjesdag: late erkenning voor landbouwsector
Prinsjesdag 2010 gaat voor sommige onderwerpen de boeken in als puur symbolisch. Maar niet voor de landbouw. De majesteit zei letterlijk: “Nederland is de op één na grootste exporteur van land- en tuinbouwproducten.Het innovatieve en duurzame karakter van onze agrarische sector staat wereldwijd hoog aangeschreven. Ons land kan een belangrijke bijdrage leveren aan de mondiale voedselzekerheid door te blijven werken aan verbetering van de huidige technologieën. De overheid schept hierbij randvoorwaarden voor duurzame productiemethoden.” Deze krachtige erkenning had ik in geen jaren gehoord. Hiermee gaf Hare Majesteit in haar troonrede treffend aan dat de Nederlandse land- en tuinbouwsector (incl. aanverwante sectoren) toonaangevend in de wereld is en blijvend aandacht verdient. Wat laat, maar toch erg nuttig.
De sector heeft deze waardering en erkenning verdiend. Alle sectoren zijn sterk marktgericht. Het overgrote deel van de bedrijven is een familie- of gezinsbedrijf. De markt en de overheid hebben de sector telkens uitgedaagd om nieuwe stappen vooruit te zetten. De Nederlandse landbouw staat op het gebied van technologie internationaal gezien aan de top. Door goede samenwerking van de agrofoodketen en de internationaal vermaarde onderzoeksinstellingen is veel kennis naar de praktijk vertaald. Het gros van de ondernemers is gemotiveerd om duurzamer te produceren, beschermer van het landschap te zijn en tegemoet te komen aan de wensen van de samenleving. Voor de overheid ligt er de taak om blijvend via korte, gerichte impulsen en op Europa gerichte regels innovatie te vergroten en duurzaamheid te verbeteren. Zo lang als nodig en zo kort als kan.
Nog veel werk is er echter te verzetten bij de consument. Deze wil duurzaamheid, maar koopt het niet of wil het niet betalen. De burger moet bewust zijn van de gevolgen van zijn gedrag op mens, milieu en dierenwelzijn. Het zou een grote winst zijn als dezelfde erkenning die door de Koningin is uitgesproken, ook uitgesproken zou worden door de dierenbescherming en door milieuorganisaties. Want mooie woorden in de troonrede zijn meegenomen. Maar erkenning door de samenleving is nóg belangrijker. Uiteindelijk is de beste erkenning voor de boer en de tuinder een goede prijs, met plezier betaald door de consument. Die erkenning moet er echt eindelijk komen.