19/11/2010Verslag van debat Begroting Algemene Zaken en Begroting van de Koning
De begroting van Algemene Zaken was een mooi moment om de minister-president te vragen hoe hij zijn rol ziet. Ik heb aan de premier gevraagd hoe hij zal optreden in een land met tegenstellingen en een samenleving die onzeker is vanwege alle veranderingen die staan te gebeuren “Regeren is meer dan € 18 miljard bezuinigingen binnenhalen. Wij vragen de minister-president hoe hij dat ziet”, aldus Smilde. De premier van alle Nederlanders moet er ook voor staan dat mensen in vrijheid hun leven kunnen leiden, hun zegje kunnen doen, hun geloof kunnen belijden etc. Het regeerakkoord geeft aan dat ‘de vrijheid is begrensd door wettelijke regels’. Daar valt juridisch geen speld tussen te krijgen, maar het is toch meer. Wordt de vrijheid van iemand niet begrensd waar hij de vrijheid van de ander raakt? Het voluit respecteren van de vrijheid van anderen valt toch niet in wettelijke regels vast te leggen, dat zou echt te beperkt zijn. Volgens ons ligt daar ook de crux of mensen zich werkelijk thuis voelen in ons land. Of ze nu nieuwkomer zijn, of moeite hebben een opleiding te doen, een baan te vinden of te moeten leven met een handicap of chronische ziekte. Gaat de m.p. zich daarvoor inzetten of vindt hij het voldoende dat de vrijheid wordt beperkt door wettelijke regels. Welke kwalificatie ambieert hij voor zijn premierschap. Wat wil hij concreet aan het einde van de kabinetsperiode bereikt hebben, behalve verbeterde overheidsfinanciën? Als coalitiepartij willen wij de minister-president scherp houden en vooral ook attenderen op de belofte van samenbinden uit het Regeerakkoord.
Ook was ik nieuwsgierig naar zijn kijk op zijn internationale rol. Zijn voorganger, premier Balkenende was enkele malen uitgenodigd voor de G-20 top en heeft de positie van Nederland binnen de EU verstevigd, zelfs na de deuk die ons imago binnen de EU had opgelopen na het afwijzen van het Grondwettelijk verdrag in 2005.
Veel aandacht was er voor de toekomstige positie van het Koninklijk Huis. Veel fracties willen daaraan tornen, maar hoe blijft onduidelijk. Het meest onduidelijk was de positie van de PvdA, die wil “moderniseren” en om een kabinetsnota vroeg om deze modernisering nader in te vullen. Ik heb aangegeven dat het CDA dit verzoek niet zou steunen omdat het me niet “duidelijk is, wat er nu precies in die nota moet staan”. Een aantal andere partijen wil een ceremonieel koningschap, maar dan blijft wel de ministeriële verantwoordelijkheid bestaan. Hoe dit staatsrechtelijk gezien georganiseerd moet worden, blijft ook onduidelijk. Het standpunt van het CDA is duidelijk: er is brede waardering voor de wijze waarop de koningin haar taken vervuld en zolang er geen goede reden is iets te veranderen, moeten we dat ook niet doen.
