21 februari 2017

Sensorcluster

Coalitie Assen vergroot de kloof tussen Assenaren en gemeentebestuur.

In de Raadsvergadering van 16 februari 2017 is de evaluatie van het sensorcluster besproken.Voor wie over de inhoud van dat onderwerp meer wil weten is ruime informatie beschikbaar. Bij voorbeeld door het artikel van onderzoeksjournaliste Maaike Wind in het Dagblad van het Noorden van 17 december 2016.In de toelichting die ik nu op onze website ter beschikking stel wil ik een wezenlijk andere kwestie aan de orde stellen: de politieke geloofwaardigheid van het college en van de Gemeenteraad van Assen. Afgemeten naar de behandeling van die evaluatie van het sensorcluster.

Kort en goed: in het sensorcluster gaat het over ca 50 miljoen euro. Alles gemeenschapsgeld afkomstig uit Den Haag, de Provincie en de gemeente Assen. Maar het cluster is geheel mislukt. 2 van de 3 organisaties binnen het cluster bestaan niet meer en ook het derde en laatste staat voor een faillissement.

Uit de evaluatie blijkt dat de Asser wethouder Maurice Hoogeveen (D66) ernstig tekort is geschoten in zijn verantwoordelijkheid in het cluster. Van samenwerking binnen het cluster was geen sprake. Doelstellingen werden niet geformuleerd, in elk geval niet gerealiseerd. En dit alles geleid door wethouder Hoogeveen die nergens ingreep, nergens bijstuurde, maar wel naar de buitenwereld de schijn van succes hoog hield.

Daar komt nog bij dat hij de Gemeenteraad van Assen slecht en zelfs niet informeerde. Met veel omhaal van woorden hield hij de Raad of afstand. Voorspelde allerlei successen, maar resultaten bleven uit. Hield rapporten achter en beantwoordde Raadsvragen niet of onvolledig.

Tijdens de Raadsvergadering gaf hij dit alles toe en bood hij vaak en veel verontschuldigingen aan. Alle Raadsfracties, behalve D66, spraken hun verontwaardiging uit over de aanpak van de wethouder. Een ernstig wantrouwen naar deze wethouder werd meermalen en door vrijwel alle fracties uitgesproken. Het einde van de loopbaan van de wethouder leek nabij.

Ook de relatie van de wethouder met zijn collega’s in het college bleek ernstig verstoord. Op geen enkel moment was er steun vanuit de andere wethouders. Eerder werd er non-verbaal afkeuring getoond. De verdeeldheid bleek in elk geval uit de conclusies uit de evaluatierapporten: het college was eenvoudig niet op de hoogte van het reilen en zeilen van deze wethouder. Terwijl de collegiale bestuursverantwoordelijkheid van een college spreekwoordelijk is.

De wethouder wordt solistisch optreden verweten, maar het college en haar voorzitter hebben het allemaal ook laten gebeuren. Wie daarin welke rol speelt is een vraag die haar schaduw nu al vooruit werpt.De CDA fractie heeft in het debat het voortouw genomen door veel en scherpe vragen te stellen. Wij wilden weten waarom de wethouder zijn aanpak zo heeft gekozen. Waarom misleidde hij de Raad?Echter, de antwoorden waren en bleven onbevredigend.

Ook andere fracties, en dan met name de ChristenUnie en de VVD waren zeer scherp in hun vragen. De uitdrukking “zij gingen er met gestrekt been in” is wel op zijn plaats.In de zg tweede termijn spraken vrijwel alle fracties hun verontwaardiging en afwezigheid van vertrouwen in deze wethouder uit.

En toen kwam het aan op de stemming. Op initiatief van het CDA formuleerden CDA, VVD, GroenLinks en SP een motie van afkeuring. Een vorm waarin de loopbaan van de wethouder weliswaar voorbij was, maar waarbij hem de kans nog wordt geboden om met opgeheven hoofd te vertrekken. Dat zou anders hebben gelegen met een motie van wantrouwen. Volgens de Gemeentewet is het ontslag van de wethouder dan onmiddellijk een feit.

De verbijstering was echter groot toen de coalitiepartijen deze motie toch niet wilden steunen. In hun stemverklaring gaven zij aan vanwege een gebrek aan vertrouwen weliswaar geen goed gevoel te hebben bij de samenwerking, maar de motie steunden zij desondanks niet.

De afstand tussen de burger en de politiek is groot. Veel van de politieke redeneringen en beslissingen worden niet begrepen en ook niet meer geaccepteerd. In de kwestie van het sensorcluster is weer een goed voorbeeld van de vergroting van de kloof tussen de burger en de politiek getoond. Blijkbaar mag een wethouder miljoenen aan gemeenschapsgeld verkwisten, mag hij fout op fout stapelen in zijn aansturende werk van projecten. En mag hij de Gemeenteraad, het hoogste orgaan in een gemeente, straffeloos een rad voor ogen draaien. Zorg er vervolgens voor dat je coalitiepartners niet tot maatregelen durven overgaan, en je kunt ongehinderd verder.

CDA Assen neemt nadrukkelijk afstand van deze houding en dit gedrag. Voor CDA geldt dat oprechtheid en integriteit boven winstbejag en macht zijn verheven. Zo’n motie kan dan wel zijn verworpen, het wantrouwen is er en blijft. Daarin herkent iedereen die met CDA wil samenwerken haar partner. Samen Assen, onze verkiezingsslogan uit 2014 heeft nog niets aan kracht verloren.

Eddy de Korte

Fractievoorzitter CDA Assen

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.