Joure (6 feb)- “Mijn adoptie is het beste wat mij in mijn leven is overkomen”, zegt Jaap Jonkers, kandidaat-Kamerlid voor het CDA uit Joure. Maandag (8 februari) adviseerde de Commissie-Joustra om adoptie van kinderen vanuit het buitenland voorlopig te verbieden vanwege ‘ernstige misstanden’ uit het verleden.

Jaap Jonkers (36) vertelt waarom hij moeite heeft met de conclusie van de commissie: “Ik ben in 1985 te vondeling gelegd bij een kindertehuis in Bolivia. Zonder mijn adoptie naar Nederland was ik onder de naam Pablo zonder twijfel opgegroeid in armoede én zonder ouders. Door heel veel geluk kwam ik terecht bij liefdevolle ouders in Hardenberg en werd ik gedoopt als Jaap. Zonder adoptie had ik misschien nu niet meer geleefd.   ”  

Hij beseft dat er misstanden zijn geweest: “Ik zal de laatste zijn die dat zal ontkennen. Het onrecht dat kinderen wordt aangedaan door illegale praktijken zoals kinderhandel, is een schending van de rechten van de mens. Dat moet stoppen. Het onderzoek van de commissie-Joustra zal gedegen zijn. Dat wil ik niet in twijfel trekken. Maar ik vind de voorgestelde maatregel wel heel drastisch. Je zegt dan tegen kinderen zoals ik: Jij bent niet meer welkom in onze welvarende samenleving. Daar heb ik grote moeite mee. Bovendien ontneem je mensen die botte pech hebben en langs de biologische weg niet zwanger te kunnen raken om ouders te worden.” 

De nummer 27 van het CDA ziet er uit als iedere Boliviaan: “Ik heb mij altijd welkom gevoeld en heb mij ook nooit minder volwaardig Nederlander gevoeld doordat ik in Zuid-Amerika geboren ben en er overduidelijk uitzie als Pablo in plaats van als Jaap. Dit is nooit een issue geweest. Sterker nog: wat mij is overkomen in mijn vroege jeugd is mijn belangrijkste drijfveer om mij in te zetten voor de samenleving en dan met name voor hen die die kansen niet hebben gekregen of voor wie het lot minder gunstig gezind was.”

Jaap Jonkers wil met zijn verhaal benadrukken dat er ook heel veel positieve verhalen zijn. Die dreigen nu onderbelicht te raken.  “Mijn adoptie heeft mijn leven zo ten positieve veranderd dat ik vind dat dit verhaal ook gehoord moet worden. De realiteit is dat er nog steeds kinderen zoals Pablo geboren worden die ik het gun om als Jaap op te groeien. Die stem vertegenwoordig ik, aangezien hun stem pas gehoord kan worden zodra ze een Jaap geworden zijn.” 

“Ik heb ook gezien en van dichtbij meegemaakt dat relatief veel geadopteerde kinderen te maken krijgen met afkomstvraagstukken en hechtingsproblematiek. Veel vaker dan niet geadopteerde, Nederlandse kinderen. Logisch, wij stonden door de omstandigheden waarin wij geboren zijn toch al zeker met 3-0 achter. Onze moeders waren vaak ongepland zwanger in een land met een onvoldoende werkend sociaal vangnet, voorbestemd voor een leven in armoede.”

Toch wil Jonkers niet dat hier adoptie de schuld van krijgt: “Dit is in mijn optiek te kort door de bocht. Dit is hechtingsproblematiek is niet gevolg van adoptie maar van het áfgestaan worden. Adoptie bepaalt waar je terecht komt, maar maakt het afgestaan worden niet ongedaan. Het zijn twee verschillende dingen. Het is heel ambivalent. Je kunt extreem verdrietig en boos zijn om het feit dat je bent afgestaan en tegelijkertijd blij en dankbaar vanwege je adoptie.”  

Jaap Jonkers denkt dat de maatregelen die de Commissie Joustra voorstelt alleen zou moeten gelden voor die landen waar het structureel is misgegaan. Waar dat niet het geval is moet het toezicht zoals dat er nu is voldoende zijn om de veiligheid te waarborgen. Hij hoop dat ook voor de andere landen die dan tijdelijk worden gestopt de overheid snel een waterdicht toezicht kan opzetten, zodat veilige adoptie uit die landen weer mogelijk kan worden.

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.