29 februari 2016

Chronisch ziek en dan.....

Solidariteit………….daar hoef je niet christelijk voor te zijn!

Enkele weken geleden stond er in de Gelderlander een artikel over een chronisch ziek echtpaar. Deze mensen zijn allebei aangewezen op een rolstoel. Na alle bezuinigingen blijkt dat de laatste jaren hun netto-inkomen zover is achteruitgegaan dat er nog 400 euro per maand overblijft om van te leven.

http://www.gelderlander.nl/regio/de-vallei/ede/chronisch-ziek-en-nog-geen-400-euro-over-om-van-te-leven-1.5732342

De discussie die zich daarna op de site van de Gelderlander ontspon is te onderscheiden in twee stromingen;

-Deze mensen moeten dankbaar zijn dat ze nog geholpen worden en mogen geen enkele kritiek hebben op het gevoerde beleid.
-Deze mensen hebben gewoon recht op een menswaardig leven en de overheid heeft maar te zorgen dat ze voldoende inkomen hebben.

Ik zou daar nog een derde aan toe willen voegen. Het is wel een zakelijk argument maar ik zal verderop nog ingaan op menswaardige kant van deze stellingen.

In Nederland zijn er wetten en wij dienen met zijn allen deze wetten te respecteren. We hebben ze namelijk zelf gemaakt! In een van de wetten staat dat er een minimuminkomen moet zijn voor elke inwoner. De ziektekostenverzekering zorgt er voor dat iedereen medische hulp kan krijgen. Zo zijn er veel zaken per wet geregeld. We betalen hier allemaal aan mee.Sociale lasten, (wat overigens een heel verkeerd woord is, solidariteit- belasting zou veel beter zijn) betalen we bijna allemaal en dat geld is bedoeld voor mensen die, om wat voor reden dan ook, niet in staat zijn om hun eigen kost te verdienen. De conclusie is dus dat deze mensen recht hebben op sociale voorzieningen en het dus geen gunst is. Dat betekent ook dat als je ergens recht op hebt je het ook mag claimen.

Tot zover het zakelijke deel.

Wat onderscheid nu de mensen van alle andere levende wezens hier op aarde. In de natuur is het zo dat het recht van de sterkste geldt, dieren eten elkaar op, hun jongen worden in de steek gelaten en de meeste dieren zorgen niet voor elkaar. Een oud en ziek dier wordt verstoten. Wij, mensen, zijn solidair, zorgen voor elkaar, doen alles om jong leven te beschermen en wij verzorgen de ouderen en de zieken. Wij leven in een sociale maatschappij! Deze sociale maatschappij wordt steeds meer vorm gegeven in de gemeenten. Dat gaat samen met een aantal bezuinigingen die er links en rechts soms flink inhakken. Het is onze taak om ervoor te zorgen dat mensen niet door de bodem zakken. Een sociaal netwerk is daardoor van het grootste belang. Er wordt op dit gebied al veel gedaan maar soms weet de ene organisatie niet goed wat de andere aan het doen is. Er moet beter gecoördineerd worden.

Dan nog even dit:

Onze inwoners die aangewezen zijn op onze solidariteit hebben daar zelf niet om gevraagd. Ze hebben niet gevraagd om een chronische ziekte en niet om een ongeluk waardoor ze gehandicapt zijn geraakt. Ook niet om een laag IQ waardoor ze alleen aangepast werk kunnen doen en dat herseninfarct waar ze hun hele leven mee moeten leven.

De mensen die “gezond” zijn, goed kunnen leren, een goeie baan hebben, een hoog IQ hebben en ga zo maar door, moeten blij zijn dat ze niet afhankelijk zijn van de solidariteit van anderen!

Frans van Gelder

vz CDA fractie

Landelijk/​Provinciaal

De twaalf provinciale afdelingen vormen de schakel tussen de gemeentelijke afdelingen en het landelijke bestuur.