Vandaag de zoveelste vergadering in de gemeenteraad over de koopzondagen. Na het verruimen van de koopzondagen van 12 naar 16 vindt er een evaluatie plaats in de gemeenteraad. Op hoge toon stelt de Groninger City Club dat het niet acceptabel is slechts 16 koopzondagen te houden. Alle zondagen van het jaar moeten koopzondagen zijn. Anne Kuik, fractievoorzitter van het CDA in de raad vindt het maar bijzonder.

Zo’n stevige stellingname, inclusief een oproep aan de politiek om kleur te bekennen, zal vast een breed draagvlak genieten onder de leden van de GCC, zou je denken. Niets is minder waar. Het bestuur van de GCC neemt zelfstandig een standpunt in en houdt geen ledenraadpleging. 

Grote ketens

Ondanks de verzoeken van diverse ondernemers. De grote ketens staan achter het besluit, maar de middenstanders geven aan in meerderheid tegen te zijn. Uiteindelijk komt de ledenraadpleging er niet omdat het bestuur van de GCC de uitkomst al meent te weten: namelijk 30% voor 30% tegen en 30% geen mening. Er is dus geen meerderheid voor 52 koopzondagen.

Sympathieke neveneffecten 

De GCC richt zich op een plan van het grootwinkelbedrijf. De stelling is dat door 52 koopzondagen 250 extra banen worden ‘gecreëerd’ . Elke euro kan maar 1 keer worden uitgegeven - de vraag is in hoeveel dit ten koste zal gaan van banen bij het MKB? 

Geschoold personeel

Maar het wordt nog mooier: De grote detaillisten zijn bereid om de beschikbare RIJKSBIJDRAGE in te zetten om een flexibele pool van medewerkers te organiseren voor de zelfstandige ondernemer. De suggestie dat zelfstandigen de zondag vrij kunnen nemen omdat er een flexkracht is, slaat natuurlijk nergens op. Voor de kleine zelfstandige zaken is geschoold personeel vereist. Zoals de goudsmid in de Folkingestraat aangeeft: succes daarmee, de opleiding tot goudsmid duurt 4 jaar.

Belangenafweging

Als CDA wegen we een aantal belangen met elkaar af. Ten eerste vinden wij een ‘rustdag’ een belangrijke waarde. Welvaart is niet alleen maar werken en kopen, maar welvaart is ook een vrije dag. Een moment van collectieve vrije tijd, waarop even niks hoeft, waar tijd is om familie en vrienden te ontmoeten, voor sport, recreatie, bezinning, kortom een moment om op te laden. Ook voor de zelfstandig ondernemer. 

Eenheidsworst

Daarmee kom ik direct bij het tweede punt. Er wordt wel gezegd door liberalen, ‘ach dan gaan die ondernemers toch lekker op een maandag dicht i.p.v. de zondag’. Maar hebben zij dan geen recht op vrije tijd met hun familie? De kinderen moeten op een maandag gewoon naar school! Het zijn juist de kleinere winkels die kleur geven aan de binnenstad en voorkomen dat de stad een eenheidsworst is van grote ketens, die in elke stad te vinden zijn. 

Twee kwaden

52 koopzondagen speelt vooral de grote ketens in de kaart, onder het mom van ‘keuzevrijheid’. Voor de kleinere ondernemers is dit echter een keuze tussen twee kwaden; 24-uurseconomie (7 dagen per week werken) of een flink omzetverlies aan de grote winkelketens. Het derde punt waar we mee hebben te maken is een behoefte in de samenleving voor een aantal koopzondagen. Zeker rond de Sinterklaas periode zijn de koopmomenten gewild. De twaalf koopzondagen die er zijn is volgens het CDA een goed compromis tussen de genoemde belangen.

Lokale economie

Natuurlijk heeft de GCC een punt dat de binnenstad aantrekkelijk moet blijven. Daarvoor is het behouden van diversiteit van groot belang! Dus niet meer van hetzelfde (7 dagen open), maar meegaan met innovaties en zoeken naar omzet in een veranderende wereld. Een voorbeeld daarvan is het stimuleren van online Groningse koop, want digitaal winkelen is een belangrijke manier van consumeren geworden. Het CDA werkt aan een plan voor een webportaal waarmee gemakkelijk gekozen kan worden voor het online winkelen bij eigen ondernemers. De gedachte is: koop je boek niet via bol.com maar via een Groningse boekenzaak.

De G van het Grootbedrijf

De sluitingstijden wet is ooit in het leven geroepen om oneerlijke concurrentie tegen te gaan. Nu wordt de vrijmarkt gepropageerd, maar we moeten wel opletten wie dat doen. We nemen de GCC als ondernemersvereniging voor de ondernemers in de Binnenstad, altijd zeer serieus als advies partner. Maar met deze opstelling ga je twijfelen of die G niet gewoon staat voor het grootbedrijf. Mijn advies, investeer in de kleine ondernemers die maken de stad aantrekkelijk.