
Categorie: Eijsden-Margraten
Burgemeester Akkermans maakt sinds zijn aantreden kennis met de gemeenschap en al het moois dat Eijsden-Margraten te bieden heeft - en de gemeenschap maakt kennis met hem. Zijn gidsen: de leden van de gemeenteraad.
Het diepste hoogtepunt:
Raadslid Ine Weerts-Drummen (CDA) vertelt waarom zij het laagstgelegen hoogtepunt van onze gemeente koos om met de burgemeester te bezoeken: “De gemeente Eijsden-Margraten is waarschijnlijk uniek in Nederland wat landschappelijke waarden betreft. Want welke gemeente heeft naast heuvels, plateaus ook nog een waterrecreatiegebied?”
“Oost-Maarland: aan de Maas, grenzend aan België, en omzoomd door groen van fruitbomen en weilanden. De bodem was rijk en er werd veel fruit geoogst. Maar in de jaren ‘70 maakten de fruitbomen plaats voor graafmachines die het grind uit de bodem haalden. Wat achter bleef was een groot gat, dat erg leek op een maanlandschap. En, zoals zo vaak: het één gaat en het ander komt. De Maas vulde het gat en de natuur ging zijn gang. De mens bracht boten, tenten en kinderen. Zo ontstond het waterrecreatiegebied.
Het ‘loeuk’
Op een zeer zonnige dag in april bracht ik met de burgemeester een bezoek aan dit gat, bij de Eijsdenaren beter bekend als het ‘loeuk’. Al wandelend langs de Maas, zagen we hoe een aantal mannen een forse snoek uit het water haalden. Met Maastricht op de achtergrond konden we genieten van de weidse blik over het water. Wandelend passeerden we de jachthaven en kwamen we bij camping ‘de Oosterdriessen’. Mevrouw Vletter liet ons zien waarom zoveel gasten hier hun vakantie willen doorbrengen. De witte zeilbootjes tegen de achtergrond van de Maasberg. Zelfs overstromingen zijn niet bestand tegen het ondernemerschap van haar en haar familie. Vanaf de camping wandelden wij door naar het (voormalige) Dagstrand of wel Recreatiepark Fun Valley. Dé plek om (water)plezier te beleven voor jong en oud. Bij goed en minder weer. Op en top ontspannen keken we ook even achterom: naar de mooie groene heuvels die tot dezelfde geweldige, natuurrijke gemeente horen.”